Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2022 r. sygn. akt I SA/Po 45/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, po rozpoznaniu skargi D. sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej jako "Spółka"), uchylił interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej także jako "organ interpretacyjny") z dnia 25 listopada 2021 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych (treść uzasadnienia ww. wyroku oraz innych wyroków sądów administracyjnych powołanych w niniejszym uzasadnieniu dostępna jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
W skardze kasacyjnej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, reprezentowany przez radcę prawnego, zaskarżył powyższy wyrok w całości, zarzucając mu na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", naruszenie:
1) prawa materialnego, tj. art. 13 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2123) - powoływanej dalej jako "ustawa nowelizująca", poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że w opisanym zdarzeniu przyszłym "wydatkiem" Spółki, o którym mowa w art. 13 ust. 2 pkt 1 ustawy nowelizującej, jest wydatek w postaci podatku VAT należnego od aportu nieruchomości, który został przez Spółkę wpłacony do urzędu skarbowego, gdyż podatek VAT jest elementem ceny;
W ocenie organu interpretacyjnego, w świetle sytuacji opisanej we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, podatek VAT zapłacony przez Spółkę przy aporcie wskazanych we wniosku nieruchomości nie jest wydatkiem na nabycie udziałów w spółce, bowiem Spółka poniosła ten wydatek w momencie aportu przedmiotowych nieruchomości, a nie w momencie zakupu nieruchomości (stanowiących przedmiot aportu), przy czym należy podkreślić, że wydatek w postaci zapłaty podatku VAT jest konsekwencją wniesienia aportów do spółek komandytowych, a nie wydatkiem warunkującym nabycie udziałów w tych spółkach;
2) przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 141 § 4 w zw. z art. 153 P.p.s.a., poprzez sporządzenie przez Sąd pierwszej instancji uzasadnienia wyroku, które jest niejasne i niepełne w zakresie wskazania i wyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia, a także sformułowania oceny prawnej oraz konkretnych i jednoznacznych wskazań co do dalszego postępowania, które dla Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wydającego interpretację indywidualną są wiążące przy ponownym rozpoznaniu sprawy, przejawiające się w niewskazaniu przez Sąd pierwszej instancji, dlaczego w ocenie Sądu przyznać należało rację Spółce, że "wydatkiem" spółki, o którym mowa w art. 13 ust. 2 pkt 1 ustawy nowelizującej, jest wydatek w postaci podatku VAT należnego od aportu nieruchomości, który został przez spółkę wpłacony do urzędu skarbowego, co uniemożliwia organowi interpretacyjnemu poznanie motywów rozstrzygnięcia, a w konsekwencji, uniemożliwia zastosowanie się do wyroku i dokonanie prawidłowej kontroli instancyjnej.
W ocenie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sporządzone uzasadnienie wyroku nie spełnia wymogów wynikających z art. 141 § 4 P.p.s.a., bowiem uzasadnienie to nie zawiera w ogóle analizy prawnej w zakresie dotyczącym przedmiotu sporu. Uzasadnienie wyroku - oprócz przytoczenia stanowisk stron i powołania się przez Sąd pierwszej instancji na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z 28 kwietnia 2021 r. sygn. akt II FSK 3352/18 (które nie odnosi się, w ocenie organu interpretacyjnego, do istoty sporu w świetle stawianych przez Spółkę zarzutów, tj. nie dotyczy kwestii uwzględniania podatku VAT jako "wydatku" w świetle art. 13 ust. 2 pkt 1 ustawy nowelizującej, lecz pojęcia wydatków na nabycie lub objęcie udziału w spółce niemającej osobowości prawnej) - zawiera jedynie lakoniczne i niepoparte żadną analizą prawną stwierdzenie, że "wydatkiem" Spółki, o którym mowa w art. 13 ust. 2 pkt 1 ustawy nowelizującej, jest wydatek w postaci podatku VAT należnego od aportu nieruchomości, który został przez spółkę wpłacony do urzędu skarbowego, ponieważ podatek VAT jest elementem ceny. W ocenie organu interpretacyjnego, tak lakoniczne uzasadnienie nie pozwala jednoznacznie ustalić przesłanek, jakimi kierował się Sąd pierwszej instancji podejmując zaskarżone orzeczenie, i uniemożliwia Dyrektorowi Krajowej Informacji Skarbowej poznanie motywów rozstrzygnięcia, a w konsekwencji, uniemożliwia zastosowanie się do wyroku i dokonanie prawidłowej kontroli instancyjnej.