Uzasadnienie
Sygnatura akt II FSK 1463/23
U z a s a d n i e n i e
W skardze kasacyjnej wywiedzionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oddalającego skargę L. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2015 skarżący zawarł wniosek o przyznanie tłumacza języka chińskiego i jego obecność na rozprawie kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zarówno ustawa z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: P.p.s.a.), jak i ustawa z dnia 25.07.2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. u z 2024 r., poz. 1267, dalej: P.u.s.a.), nie zawierają regulacji odnoszącej się do udziału tłumacza języka obcego oraz zasad jego powoływania i obecności na rozprawie. Natomiast zgodnie z art. 49 § 1 P.u.s.a. w sprawach nieuregulowanych w tej ustawie (...) stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące Sądu Najwyższego, a w zakresie w nim nieuregulowanym – przepisy ustawy z dnia 27.07.2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (obecnie: Dz. U. z 2024 r., poz. 334). Ponieważ ustawa z dnia 8.12.2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. z 2024 r., poz. 622) również nie zawiera regulacji omawianej kwestii, odpowiednie zastosowanie znajduje art. 5 Prawa o ustroju sądów powszechnych, który w § 1 stanowi, że językiem urzędowym przed sądami jest język polski, a w § 2 – że osoba niewładająca w wystarczającym stopniu językiem polskim ma prawo do występowania przed sądem w znanym przez nią języku i bezpłatnego korzystania z pomocy tłumacza.