Wyrok NSA z dnia 08 sierpnia 2025, sygn. II FSK 1483/22

W związku z powyższym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia, ewentualnie o oddalenie skargi, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna jest niezasadna.

Zagadnienie opodatkowania zaliczek wypłacanych w trakcie roku podatkowego (obrotowego) komplementariuszowi spółki komandytowej na poczet jego udziału w zyskach tej spółki, zostało już jednoznacznie rozstrzygnięte w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Można tu odwołać się - niewyczerpująco - do następujących wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 26 stycznia 2024 r. sygn. akt II FSK 968/23, w którym stwierdzono, że zryczałtowany podatek dochodowy od przychodu z udziału w zyskach może być pobrany wyłącznie od faktycznie osiągniętego przychodu z udziału w zysku, a nie od zaliczek na poczet tego zysku, którego wysokość nie jest jeszcze znana w trakcie roku podatkowego; z dnia 7 lutego 2024 r. sygn. akt II FSK 1338/23, w którym stwierdzono, że zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych może być pobrany (a wcześniej obliczony) przez płatnika od faktycznie osiągniętego przychodu od udziału w zyskach spółki, a nie od zaliczek na poczet tego zysku, którego wysokość nie jest jeszcze znana w trakcie roku obrotowego; z dnia 17 kwietnia 2024 r. sygn. akt II FSK 1935/23, w którym stwierdzono, że ustawodawca przewidział opodatkowanie zaliczek wypłacanych komplementariuszowi na poczet jego udziału w zysku dopiero po zakończeniu roku podatkowego; z dnia 2 lipca 2024 r. sygn. akt II FSK 891/22, w którym stwierdzono, że spółka przy wypłacie komplementariuszom w trakcie roku podatkowego zaliczek na poczet udziałów w zysku spółki za ten rok nie ma statusu płatnika i obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego na podstawie art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f., skoro nie ma obiektywnej możliwości obliczenia prawidłowej kwoty podatku ściśle według art. 41 ust. 4e i art. 30a ust. 6a - 6e u.p.d.o.f.; wysokość zysku spółki i podatku należnego od dochodu spółki za rok podatkowy, w trakcie którego spółka wypłaca komplementariuszom zaliczki na poczet udziałów w jej zysku, są jeszcze wielkościami otwartymi, które dopiero się kształtują do zakończenia roku podatkowego.

Przedstawione zapatrywanie prawne Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym skargę kasacyjną w pełni podziela i zauważa, że legło ono także u podstaw zaskarżonego rozstrzygnięcia, podjętego przez Sąd pierwszej instancji.

Mając to na uwadze, za niezasadne uznać należy zarzuty skargi kasacyjnej.

Nietrafnie bowiem Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zarzuca naruszenie przez Sąd pierwszej instancji art. 41 ust. 4e w związku z art. 30a ust. 1 pkt 4 oraz art. 30a ust. 6a - 6e u.p.d.o.f., przez błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwą ocenę zastosowania do zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Wbrew założeniu, leżącemu u podstaw tego zarzutu, nie stanowi błędnej wykładni tych przepisów uznanie, że wypłacając komplementariuszowi w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet zysku spółka komandytowa nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f., ponieważ obliczenie wysokości podatku powinno odbywać się według zasad określonych w art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f., to jest po obliczeniu podatku należnego spółki komandytowej za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany przez komplementariusza. Dlatego też spółka komandytowa w przypadku wypłaty komplementariuszowi w okresach miesięcznych zaliczek na poczet jego udziału w zysku spółki za dany rok obrotowy nie jest obowiązana do pobierania zryczałtowanego podatku od przychodów ze świadczeń wypłaconych komplementariuszom z tytułu zaliczki na poczet przewidywanego podziału zysku; zasada obliczania podatku, unormowana w art. 30a ust. 6a - 6e u.p.d.o.f., w takim przypadku nie będzie więc miała zastosowania.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.