Uzasadnienie
1. Zaskarżonym wyrokiem z 9 listopada 2022 r., sygn. akt I SA/Sz 434/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę G.A.(dalej jako "skarżący", "strona") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z 23 maja 2022 r. w przedmiocie ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2022 r. Pełna treść uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia, jak i innych wyroków powołanych poniżej, dostępna jest na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl/.
2.1. Strona skarżąca wywiodła od powyższego wyroku skargę kasacyjną, w której działając na podstawie art. 3 § 2 pkt 1, art. 173 § 1 i 2 oraz art. 175 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), zaskarżyła to orzeczenie w całości. Zaskarżonemu wyrokowi w skardze kasacyjnej zarzucono na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a.:
I. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:
1) art. 13 ust. 4 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych (dalej jako "Konwencja") poprzez jego błędną wykładnię wyrażającą się w przyjęciu, że pojęcie "transportu międzynarodowego" użyte w tym przepisie musi mieć zarobkowy charakter, w sytuacji gdy prawidłowa wykładnia omawianego przepisu dokonana z uwzględnieniem art. 31 Konwencji Wiedeńskiej o Prawie Traktatów w związku z art. 3 ust. 1 lit. h Konwencji w zw. z art. 91 Konstytucji RP, skutkować powinna przyjęciem, iż użyte w polskiej wersji językowej Konwencji pojęcie "transportu międzynarodowego" rozumieć należy jako wodny lub powietrzny ruch o charakterze międzynarodowym, a zarobkowy charakter nie jest jego warunkiem koniecznym - co miało istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem skutkowało wadliwym ustaleniem, iż statek, na którym pracuje skarżący nie jest statkiem eksploatowanym w transporcie międzynarodowym, a w konsekwencji utrzymaniem w mocy zaskarżonych decyzji oraz
2) art. 31 Konwencji Wiedeńskiej o Prawie Traktatów w związku z art. 3 ust. 1 lit. h Konwencji w zw. z art. 91 Konstytucji RP poprzez niewłaściwe zastosowanie na skutek pominięcia omawianych przepisów, pomimo tego, iż powinny były zostać zastosowane, co skutkowało pominięciem postanowień Konwencji w zakresie ustalenia definicji legalnej pojęcia "transportu międzynarodowego" (art. 3 ust. 1 lit. h Konwencji) oraz wykreowaniem definicji w oparciu o pozatraktatowe źródła, stanowiąc przy tym naruszenie zasady przestrzegania zawartych przez strony i wiążących ich umów oraz interpretowania ich postanowień w dobrej wierze - co miało istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem ostatecznie skutkowało wadliwym ustaleniem, iż statek, na którym pracuje skarżący nie jest statkiem eksploatowanym w transporcie międzynarodowym, a w konsekwencji utrzymaniem w mocy zaskarżonych decyzji;
3) art. 2 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/42/WE z 6 maja 2009 r. w sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do przewozu rzeczy i osób drogą morską - na skutek jego niewłaściwego zastosowania poprzez uznanie, że dopuszczalne jest przyjęcie tegoż przepisu przez organy podatkowe jako podstawy decyzji wydanej względem skarżącego, w sytuacji gdy akt ten w żaden sposób nie odnosi się do materialnoprawnej podstawy decyzji wydanej względem skarżącego i stąd podstawy takiej stanowić nie powinien, a jedynie służyć tworzeniu sprawozdań statystycznych - co miało istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem stanowiło jedną z przesłanek do przyjęcia, że statek, na którym pracuje skarżący nie jest statkiem eksploatowanym w transporcie międzynarodowym;
II. naruszenie przepisów postępowania, tj.:
1) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 120, art. 121 § 1 oraz art. 122 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm., dalej jako "o.p.") polegające na oddaleniu skargi i nieuchyleniu zaskarżonych decyzji pomimo, że przy wydaniu decyzji organ zaniechał, pomimo ciążącego na nim obowiązku w tym zakresie, podjęcia działań zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a w tym zaniechania rozpatrzenia w sposób wyczerpujący zebranego materiału dowodowego i w rezultacie brak dokonania należytej oceny na podstawie zebranego materiału dowodowego z uwzględnieniem zasady swobodnej oceny dowodów czy kluczowa dla postępowania okoliczność eksploatowania statku V. w transporcie międzynarodowym została wykazana, a to na skutek wadliwej (niepełnej) oceny przedłożonych przez skarżącego dowodów w postaci manifestów ładunkowych oraz "potwierdzeń dostaw typu offshore ładunku masowego", braku wezwania skarżącego, względnie armatora statku V. do uzupełnienia przedłożonego oświadczenia z 7 stycznia 2021 r., a w zamian za to poleganie wyłącznie na informacjach marketingowych zawartych na stronie internetowej armatora oraz niepełnych danych zawartych w ogólnodostępnych portalach służących do śledzenia, ruchu statków - co miało istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem skutkowało wadliwym przyjęciem, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wykonywania pracy na statkach morskich eksploatowanych w transporcie międzynarodowym;
2) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. art. 180 w zw. z art. 187 w zw. z art. 191 o.p. polegające na oddaleniu skargi i nieuchyleniu decyzji pomimo, że przy wydaniu zaskarżonych decyzji organy obu instancji przekroczyły granicę swobodnej oceny dowodów, a w jej miejsce dokonały oceny dowolnej, albowiem z pominięciem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego na skutek odmowy uznania wiarygodności oraz pominięcie przy dokonanej ocenie faktu, iż z zaświadczenia armatora statku, oświadczeń skarżącego, manifestów ładunkowych oraz "potwierdzeń dostaw typu offshore ładunku masowego" wynika, że statek przewoził na rzecz osób trzecich towary, a w tym m.in. paliwo oraz wodę, a niezależnie od tego również niewyczerpujące i nierzetelne rozpatrzenie całego materiału dowodowego przedstawionego przez podatnika - co miało istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem skutkowało wadliwym przyjęciem, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wykonywania pracy na statkach eksploatowanych w transporcie międzynarodowym.