Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 6 listopada 2025 r., sygn. akt II FSK 209/23, w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 206/22 w sprawie ze skargi M.N. błędnie oznaczył zaskarżony akt prawny jako decyzję Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej zamiast interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm., dalej "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W myśl art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach. Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości, muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2009 r. sygn. akt I GZ 7/09). Na mocy art. 193 p.p.s.a. przepis ten ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.