Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 27 listopada 2024 r., I SA/Sz 402/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uwzględnił skargę M. K. (zwanego dalej Skarżącym) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 18 kwietnia 2024 r. w przedmiocie zawieszenia kontroli podatkowej.
2. Ze stanu sprawy przyjętego przez sąd pierwszej instancji wynika, że Naczelnik Urzędu Skarbowego 4 stycznia 2024 r. wszczął wobec Skarżącego kontrolę w zakresie rzetelności rozliczania się z budżetem państwa z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za okres od 1 stycznia 2021 r. do 31 grudnia 2021 r. W dniu 8 stycznia 2024 r. Skarżący wystąpił do organu o zawieszenie kontroli podatkowej. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 4 stycznia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę Skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z 18 lipca 2023 r. w przedmiocie wygaśnięcia decyzji ustalającej wysokość stawki karty podatkowej na 2021 r. Od tego wyroku Skarżący zamierza złożyć skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Według Skarżącego do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny, kontrola podatkowa powinna zostać zawieszona.
Organ odmówił zawieszenia kontroli, gdyż – jego zdaniem - sprawa wygaśnięcia decyzji ustalającej wysokość stawki karty podatkowej jest odrębną procedurą, która nie wpływa na prowadzenie kontroli podatkowej ani z nią nie koliduje. Kontrola podatkowa prowadzona jest w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych - zasady ogólne. Natomiast sprawa wygaśnięcia decyzji ustalającej stawkę podatkową dotyczy zryczałtowanego podatku dochodowego w formie karty podatkowej. Obie sprawy są prowadzone w zakresie różnych podatków i w odmiennych procedurach, które nie są od siebie zależne. Kontrola podatkowa nie jest w żaden sposób uzależniona od wyniku postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
3. Sąd pierwszej instancji uwzględnił skargę podatnika bowiem w przypadku złożenia wniosku o zawieszenie kontroli podatkowej opartego o art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2023 r., poz. 2383 ze zm., zwanej dalej: O.p.) jak i o art. 201 § 1c pkt 1 lit. a) O.p. organ powinien był "odmówić wszczęcia postępowania", nie zaś "odmawiać zawieszenia kontroli" z uzasadnieniem jakie przedstawiono w postanowieniach obu instancji.
4. Powyższy wyrok organ zaskarżył w całości skargą kasacyjną, zarzucając naruszenie:
1) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. - zwanej dalej: P.p.s.a.) i art. 135 P.p.s.a. w związku z art. 201 § 1 pkt 2 O.p. w związku z art. 292 O.p. oraz 201 § 1c pkt 1 lit. a) O.p. w związku z art. 292 O.p. poprzez błędną, skutkującą bezzasadnym uchyleniem postanowień organów obu instancji, wykładnię art. 201 § 1 pkt 2 O.p. w związku z art. 292 O.p. oraz 201 § 1c pkt 1 lit. a) O.p. w związku z art. 292 O.p. polegającą na niezasadnym przyjęciu, że w toku kontroli podatkowej nie ma podstaw do odpowiedniego, z mocy odesłania przewidzianego w art. 292 O.p., stosowania art. 201 § 1 pkt 2 O.p. oraz art. 201 § 1c pkt 1 lit. a) O.p. zawierających przesłanki zawieszenia postępowania podatkowego i zawieszenia na ich podstawie kontroli podatkowej, a to z tego względu, że - jak stwierdził sąd pierwszej instancji: "skoro wskazane przepisy wprost odwołują się do wpływu na "decyzję" wydawaną w postępowaniu, o kontrola podatkowa (nie będąca postępowaniem podatkowym) nie kończy się wydaniem decyzji rozstrzygającej władczo sprawę, zaś dopiero gdy strona nie zgadza się z ustaleniami kontroli i nie składa stosownej korekty - wszczynane jest postępowanie podatkowe, które kończy się wydaniem decyzji - to nie ma podstaw do odpowiedniego stosowania art. 201 § 1 pkt 2 O.p. oraz 201 § 1c pkt 1 lit. a) O.p. i zawieszania na ich podstawie kontroli podatkowej". O dopuszczalności odpowiedniego stosowania w toku kontroli podatkowej art. 201 § 1 pkt 2 O.p. oraz art. 201 § 1c pkt 1 lit. a O.p. i zawieszenia (albo odmowy zawieszenia) na podstawie tych przepisów kontroli podatkowej nie powinien decydować władczy charakter decyzji podatkowej jako aktu stanowiącego rezultat postępowania podatkowego (w przeciwieństwie do protokołu kontroli, który nie jest ani decyzją podatkową, ani innym władczym rozstrzygnięciem sprawy), lecz charakter (istota) instytucji zawieszenia postępowania, który zarówno w toku kontroli podatkowej, jak i postępowania podatkowego jest taki sam - zawieszenie postępowania skutkuje czasowym wstrzymaniem toku zarówno kontroli podatkowej, jak i postępowania podatkowego (natomiast odmowa zawieszenia takiego skutku nie wywołuje), a skoro tak, to brak jest podstaw do tego, by odmówić odpowiedniego stosowania z mocy art. 292 O.p. w kontroli podatkowej art. 201 § 1 pkt 2 O.p. oraz art. 201 § 1c pkt 1 lit.a) O.p. tylko dlatego, że - jak stwierdził sąd pierwszej instancji - protokół kontroli "nie stanowi jednak decyzji podatkowej, ani jakiegokolwiek innego władczego rozstrzygnięcia sprawy". Stąd też należy uznać, że prawidłowa wykładnia wskazanych wyżej przepisów prowadzi do uprawnionego wniosku, że art. 201 § 1 pkt 2 O.p. w związku z art. 292 O.p. oraz 201 § 1c pkt 1 lit. a) O.p. w związku z art. 292 O.p. znajdują odpowiednie zastosowanie również w kontroli podatkowej.