4. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał skargę za uzasadnioną. W szczególności za zasadne uznał zarzuty naruszenia art. 24 ust. 11 w związku z ust. 11b i 12a u.p.d.o.f. oraz art. 20 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że wnioskodawca został zaproszony przez spółkę prawa amerykańskiego do udziału w programie motywacyjnym, który stanowi międzynarodowy program. Zgodnie z jego zasadami, uczestnik może otrzymywać nieodpłatnie prawa majątkowe R. oraz P. Wnioskodawcy zaproponowano udział w tym programie i jednocześnie ten wyraził chęć wzięcia w nim udziału – podstawą było zgłoszenie, deklaracja wnioskodawcy. W oparciu o R. po upływie określonego okresu (tj. po upływie tzw. okresu vestingu) następuje realizacja praw z jednostek R. i są one wymieniane na akcje spółki amerykańskiej, które uczestnicy otrzymują na własność nieodpłatnie, zgodnie z zasadami określonymi w programie motywacyjnym. R. do momentu ich nieodpłatnej wymiany na akcje nie uprawniają uczestników do dysponowania akcjami, otrzymywania dywidend z akcji ani wymiany ich na gotówkę. R., nie jest zbywalne. Nie ma również możliwości określenia z góry wartości akcji, które zostaną przyznane uczestnikowi w ramach realizacji R. po upływie okresu vestingu. P. mają identyczne cechy jak R., z tym, że do ich realizacji oprócz upływu okresu vestingu konieczne jest spełnienie warunku osiągnięcia przez spółkę amerykańską określonych wskaźników (m.in. poziom przychodów, poziom satysfakcji klientów itp.). R. i P. stanowią inne prawo majątkowe. Program został wprowadzony w życie na mocy decyzji zarządu spółki amerykańskiej (board of directors). R. zostały mu przyznane w dniu 15 lutego 2020 r., zaś P. zostały mu przyznane w dniu 15 czerwca 2020 r. Nie było formalnie żadnych warunków ich objęcia poza dyskrecjonalnym. Program motywacyjny nie został utworzony na podstawie walnego zgromadzenia akcjonariuszy ani też nie został wprowadzony przez zarząd na podstawie upoważnienia zawartego w uchwale walnego zgromadzenia akcjonariuszy. Wnioskodawca nie zrealizował dotychczas jeszcze przyznanych mu R. ani P. Nie dokonał jeszcze zbycia akcji uzyskanych w wyniku realizacji R. ani P., jeśli idzie o przyszłość, to zbycia akcji dokona za pośrednictwem biura maklerskiego.
Kluczowe znaczenie ma zatem ustalenie czy w rozpoznawanej spawie zastosowanie znajdzie art. 24 ust 11 – 12a u.p.d.o.f. Zgodnie z treścią ust 11 tego przepisu jeżeli w wyniku realizacji programu motywacyjnego utworzonego przez spółkę akcyjną, od której podatnik uzyskuje świadczenia lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13, lub przez spółkę akcyjną będącą jednostką dominującą w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy o rachunkowości w stosunku do spółki, od której podatnik uzyskuje świadczenia oraz inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13 podatnik faktycznie obejmuje lub nabywa akcje tej spółki lub akcje spółki w stosunku do niej dominującej, przychód z tego tytułu powstaje w momencie odpłatnego zbycia tych akcji. Natomiast, stosownie do art. 24 ust. 11b ww. ustawy, przez program motywacyjny, o którym mowa w ust. 11, rozumie się system wynagradzania utworzony na podstawie uchwały walnego zgromadzenia przez spółkę akcyjną, dla osób uzyskujących od niej świadczenia lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13, albo spółkę akcyjną będącą jednostką dominującą w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy o rachunkowości w stosunku do spółki, od której osoby uprawnione do otrzymania świadczeń w ramach tego systemu wynagradzania uzyskują świadczenia lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13, w wyniku którego osoby uprawnione do otrzymania świadczeń w ramach tego systemu wynagradzania bezpośrednio lub w wyniku realizacji praw z pochodnych instrumentów finansowych lub realizacji praw z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, lub realizacji innych praw majątkowych, nabywają prawo do faktycznego objęcia lub nabycia akcji spółki określonej w pkt 1 lub 2.
Na podkreślenie zasługuje także regulacja art. 24 ust. 12a u.p.d.o.f., zgodnie z którą przepisy ust. 11-11b mają zastosowanie do dochodu uzyskanego przez osoby uprawnione z tytułu objęcia lub nabycia akcji spółek akcyjnych, których siedziba lub zarząd znajdują się na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub państwa, z którym Rzeczpospolita Polska zawarła umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania. W przypadku takich programów motywacyjnych przychód powstaje dopiero w momencie zbycia wskazanych akcji i jest zaliczany do źródła przychodów kapitały pieniężne.
Regulacja ta wprowadza wyjątek w stosunku do ogólnych zasad opodatkowania przedstawionej przez organ w zaskarżonej interpretacji, zgodnie z którą w momencie realizacji R. i P., a więc nabycia akcji powstaje przychód z innych źródeł, w rozumieniu art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f.
Art. 24 ust. 11 u.p.d.o.f. wprowadza zatem wyjątek od ogólnej zasady opodatkowania, co należy uwzględnić przy jego wykładni. Wyjątki od zasady powszechności opodatkowania powinny by bowiem interpretowane w sposób ścisły, co nie może jednak oznaczać wykładni zawężającej wbrew intencjom ustawodawcy.
Konstrukcja przepisu art. 24 ust. 11 i 12 a u.p.d.o.f. wskazuje że jedynie wymogi dotyczące spółki ograniczając się do jej formy prawnej, tzn. spółki akcyjnej oraz miejsca położenia siedziby lub zarząd znajdują się na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub państwa, z którym Rzeczpospolita Polska zawarła umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania. Poza tym ustawodawca nie wprowadza w tym zakresie żadnych warunków. Wprowadzony w art. 24 ust. 11b wymóg podjęcia uchwały przez walne zgromadzenie dotyczy tylko formy podjęcia uchwały o sytemu wynagradzania wprowadzającego program motywacyjny. Wymóg zachowania formy uchwały walnego zgromadzenia wskazuje na formę konieczną do wprowadzenia zakładowego systemu wynagradzania. Wymóg ten nie może jednak w żadnym razie odnosić się do samej spółki. Jeżeli zatem na podstawie porządku prawnego funkcjonującego w USA program motywacyjny może być wprowadzony uchwałą innego organu niż zgromadzenia akcjonariuszy, to nie może to pozbawiać beneficjenta programu możliwości opodatkowania zgodnie z art. 24 ust. 11 u.p.d.o.f.
Sposób wykładni powyższego przepisu zaprezentowany przez organy podatkowe prowadzi do wniosku, że osoby zatrudnione w spółkach, w których zgodnie z prawem właściwym dla danej spółki, organem uprawnionym do wprowadzenia programu motywacyjnego nie jest walne zgromadzenie akcjonariuszy, będą obowiązane rozpoznać przychód już w momencie otrzymania akcji, co będzie je stawiało w dużo gorszej sytuacji niż pracowników zatrudnionych w spółkach w których program motywacyjny jest wprowadzony zakładowym systemem wynagradzania przyjmowanym na odstawie uchwały walnego zgromadzenia akcjonariuszy. W obu przypadkach opodatkowany będzie dochód ze zbycia akcji, co w przypadku opodatkowania już samego ich nabycia prowadzi do podwójnego opodatkowanie, czemu zapobiegać ma właśnie przepis art. 24 ust. 11 – 12b u.p.d.o.f. Zaprezentowany w zaskarżonej interpretacji sposób wykładni powyższego przepisu nie może być zatem zaakceptowany, gdyż prowadzi do skutków sprzecznych nie tylko z literalną treścią tego przepisu ale także jego celem dla którego został wprowadzony. Prowadzi przy tym do nieuprawnionej dyskryminacji podatników zatrudnionych w spółkach utworzonych na podstawie prawa USA.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną interpretację.
5.1. Organ podatkowy wniósł skargę kasacyjną, w której zaskarżył wyrok w całości. Na podstawie art. 173 w zw. z art. 176 oraz art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), zaskarżonemu wyrokowi zarzucono na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w zw. z art. 24 ust.11 oraz ust.11b i ust. 12a oraz art. 20 ust. 1 i art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. poprzez uwzględnienie skargi i uchylenie interpretacji przez sąd na skutek przyjęcia błędnej wykładni polegającej na stwierdzeniu że wnioskodawca jest uczestnikiem program motywacyjny w rozumieniu art. 24 ust. 11b u.p.d.o.f. oraz brak powstania przychodu w momencie realizacji jednostek R. i P., tj. nabycia akcji spółki zagranicznej oraz uznanie, że przychód z tytułu uczestnictwa w programie powstaje dopiero w momencie zbycia akcji, podczas gdy prawidłowa wykładnia powinna uwzględniać fakt, że z uwagi na opisany we wniosku program motywacyjny nie został utworzony na podstawie uchwały walnego zgromadzenia akcjonariuszy i nie został wprowadzony przez zarząd na podstawie upoważnienia zawartego w uchwale walnego zgromadzenia akcjonariuszy ani też nie został utworzony na podstawie uchwały innego organu będącego odpowiednikiem walnego zgromadzenia nie można uznać, że został on utworzony na podstawie uchwały walnego zgromadzenia w rozumieniu art. 24 ust. 11b u.p.d.o.f., a w konsekwencji przychód skarżącego powstanie w chwili nieodpłatnego otrzymania akcji spółki (art. 20 ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f.), a podstawą opodatkowania otrzymanych nieodpłatnie akcji będzie przychód odpowiadający wartości rynkowej otrzymanych w danym roku akcji, zaś jako koszt wartość nieodpłatnego świadczenia, które zostało opodatkowane, jako przychód z innych źródeł, to uregulowanie ustawodawcy powoduje, że nie wystąpi podwójne opodatkowanie dochodu.
Wskazując na powyższą podstawę wniesiono o uchylenie wyroku w całości i rozpoznanie skargi i jej oddalenie, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji, rozpoznanie sprawy na rozprawie, a także o zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz reprezentowanego przeze mnie organu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.
5.2. Strona przeciwna nie wniosła odpowiedzi na skargę kasacyjną. Natomiast w piśmie procesowym z 13 stycznia 2023 r. pełnomocnik skarżącego przedstawił swoje stanowisko w sprawie, a także sformułował wniosek o oddalenie skargi kasacyjnej oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
5.3. Na rozprawie w dniu 28 listopada 2025 r. pełnomocnik organu podtrzymał dotychczas zajmowane stanowisko. Pełnomocnik skarżącego pomimo prawidłowego zawiadomienia nie stawił się na rozprawie.
6. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna ma usprawiedliwione podstawy.
6.1. Zasadniczą osią sporu jest w tej sprawie wykładnia art. art. 24 ust.11 oraz ust.11b i ust. 12a u.p.d.o.f. , a konkretnie zakresu odesłania w art. 24 ust.12a warunków definiujących program motywacyjny dotyczący akcji spółek mających siedzibę w Polsce do warunków programu motywacyjnego dotyczącego akcji spółek mających siedzibę w innych jurysdykcjach. Art. 24 ust.12a u.p.d.o.f. brzmi następująco:" Przepisy ust. 11-11b mają zastosowanie do dochodu uzyskanego przez osoby uprawnione z tytułu objęcia lub nabycia akcji spółek akcyjnych, których siedziba lub zarząd znajdują się na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub państwa, z którym Rzeczpospolita Polska zawarła umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania." Z przepisu tego sąd pierwszej instancji wyprowadził wniosek, że wprowadzony w art. 24 ust. 11b wymóg podjęcia uchwały przez walne zgromadzenie dotyczy tylko formy podjęcia uchwały o sytemu wynagradzania wprowadzającego program motywacyjny. Wymóg zachowania formy uchwały walnego zgromadzenia wskazuje na formę konieczną do wprowadzenia zakładowego systemu wynagradzania. Wymóg ten nie może jednak w żadnym razie odnosić się do samej spółki. Jeżeli zatem na podstawie porządku prawnego funkcjonującego w USA program motywacyjny może być wprowadzony uchwałą innego organu niż zgromadzenia akcjonariuszy, to nie może to pozbawiać beneficjenta programu możliwości opodatkowania zgodnie z art. 24 ust. 11 u.p.d.o.f.
Organ natomiast uważa, że uznanie zasad przyznawania akcji pracownikom spółek, których siedziba znajduje się w państwie wymienionym w art.24 ust.12a u.p.d.o.f. wymaga spełnienia warunku ustalenia tych zasad w drodze uchwały walnego zgromadzenia spółki akcyjnej (lub odpowiednika tego organu w państwie siedziby spółki), której akcje mają być przyznawane w drodze programu mającego motywować pracowników innych powiązanych podmiotów.
Rację w tym zakresie przyznać należy skarżącemu kasacyjnie organowi. Zauważyć należy, że ustawodawca w art.24 ust.12a u.p.d.o.f. odesłał do stosowania ust. 11-11b tego artykułu. Odesłanie to jest odesłaniem wprost, a nie - do stosowania odpowiedniego. Odesłanie to dotyczy także ust.11b, czyli definicji programu motywacyjnego. Art. 24 ust. 11b u.p.d.o.f. stanowi, że przez program motywacyjny, o którym mowa w ust. 11, rozumie się system wynagradzania utworzony na podstawie uchwały walnego zgromadzenia przez: 1) spółkę akcyjną, dla osób uzyskujących od niej świadczenia lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13, albo 2) spółkę akcyjną będącą jednostką dominującą w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy o rachunkowości w stosunku do spółki, od której osoby uprawnione do otrzymania świadczeń w ramach tego systemu wynagradzania uzyskują świadczenia lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13. Odnosi się on zatem do określonych świadczeń (systemu wynagradzania) przyznanych w akcie podjętym przez określony organ spółki akcyjnej, od której podatnik uzyskuje świadczenia z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13 u.p.d.o.f. albo organ spółki akcyjnej będącej spółką dominującą wobec spółki, od której podatnik uzyskuje świadczenia z tytułów wskazanych w art. 12 lub art. 13 u.p.d.o.f. Tego rodzaju technika legislacyjna jest często stosowana przez ustawodawcę, służy ona skrótowości aktu prawnego, zwłaszcza w sytuacji, gdy ten sam adresat lub te same okoliczności powtarzają się w kilku normach. Jeżeli zatem w przepisie brakuje bądź adresata bądź okoliczności, to jako przepis zrębowy niezupełny musi on zostać dopełniony poprzez inny przepis uzupełniający w celu odtworzenia treści normy prawnej (por. M. Zieliński, Wykładnia prawa. Zasady. Reguły. Wskazówki, Warszawa 2002, s. 101-108). Z takim rozczłonkowaniem normy określającej moment opodatkowania dochodu z akcji otrzymanych w ramach programu motywacyjnego mamy do czynienia w art.24 ust.12a u.p.d.o.f. Przepis ten normuje wyłącznie część okoliczności (siedzibę podmiotu, którego akcje nieodpłatnie nabywa podatnik), natomiast pozostałe warunki zastosowania tego przepisu normują przepisy uzupełniające, do których stosowania wprost odsyła ustawodawca. Warunkiem zastosowania art. 24 ust.12a u.p.d.o.f. jest zatem nie tylko określone w nim miejsce siedziby spółki, ale także spełnienie pozostałych warunków, a tym także dotyczących organu, który określi system wynagradzania. Zauważyć należy, że sąd pierwszej instancji dokonując wykładni art. 24 ust. 12a u.p.d.o.f. zdaje się nie zauważać zakresu odesłania do innych przepisów dotyczących opodatkowania dochodu z akcji uzyskanych w ramach programu motywacyjnego. Gdyby przyjąć, jak wskazuje to sąd pierwszej instancji, że "k[K]onstrukcja przepisu art. 24 ust 11 i 12 a u.p.d.o.f. wskazuje że jedynie wymogi dotyczące spółki ograniczając się do jej formy prawnej, tzn. spółki akcyjnej oraz miejsca położenia siedziby lub zarząd znajdują się na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub państwa, z którym Rzeczpospolita Polska zawarła umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania. Poza tym ustawodawca nie wprowadza w tym zakresie żadnych warunków.", to w istocie przepis ten nie formułowałby wszystkich okoliczności niezbędnych do jego zastosowania, skoro określałby tylko warunki dotyczące spółki, ale nie wskazywałby, jakiego świadczenia od tej spółki dotyczy, a w rezultacie - jakiego dochodu podatnika dotyczy. Sąd pierwszej instancji wywodzi dalej, że "w[W]prowadzony w art. 24 ust 11b wymóg podjęcia uchwały przez walne zgromadzenie dotyczy tylko formy podjęcia uchwały o sytemu wynagradzania wprowadzającego program motywacyjny. Wymóg zachowania formy uchwały walnego zgromadzenia wskazuje na formę konieczną do wprowadzenia zakładowego systemu wynagradzania. Wymóg ten nie może jednak w żadnym razie odnosić się do samej spółki. Jeżeli zatem na podstawie porządku prawnego funkcjonującego w USA program motywacyjny może być wprowadzony uchwałą innego organu niż zgromadzenia akcjonariuszy, to nie może to pozbawiać beneficjenta programu możliwości opodatkowania zgodnie z art. 24 ust 11 updof.". Sąd zauważa zatem, że art. 24 ust.12a u.p.d.o.f. wymaga współstosowania choćby z art. 24 ust. 11 u.p.d.o.f.(choćby poprzez zastosowanie do systemu wynagradzania ustalonego przez spółkę dominującą w stosunku do spółki, której pracownikiem jest skarżący), jednakże z jego argumentacji można wyprowadzić wniosek, że art. 24 ust. 11b miałby zastosowanie tylko odpowiednie, czyli nie odnosiłby się do organu podejmującego uchwałę dotyczącą zasad. O ile można się zgodzić z tą częścią argumentacji sądu, że przy stosowaniu art. 24 ust. 11b u.p.d.o.f. w przypadku spółek, o których mowa w ustępie 12a tego przepisu należałoby uwzględnić regulacje prawne w państwie siedziby spółki, to jednak należy zauważyć, że zastosowanie zasad opodatkowania dochodu z akcji określonych w art. 24 ust.11 u.p.d.o.f. może mieć miejsce wówczas, gdy uchwałę o systemie wynagradzania podejmie organ równorzędny walnemu zgromadzeniu akcjonariuszy polskiej spółki akcyjnej, czyli mający podobne kompetencje jak walne zgromadzenie akcjonariuszy. W przypadku polskiej spółki akcyjnej walne zgromadzenie akcjonariuszy jest organem o najszerszych kompetencjach w spółce akcyjnej, choć jego kompetencji nie można uznać za absolutną lub ogólną. Może wpływać na wszelkie sfery działalności, ale nie zawsze przez proste uchwały, bowiem niektóre regulacje funkcjonowania spółki oparte są na regulacji statutowej. Walne zgromadzenie nie ma przykładowo kompetencji w zakresie bieżącego prowadzenia spraw spółki. Walne zgromadzenie nie ma – podobnie jak rada nadzorcza – prawa wydawania wiążących poleceń zarządowi dotyczących prowadzenia spraw spółki (art. 3751k.s.h., por. A. Kidyba [w:] Komentarz aktualizowany do art. 301-633 Kodeksu spółek handlowych, LEX/el. 2025, art. 393.). Tym samym organ spółki niemającej siedziby w Polsce, którego kompetencje są bardziej zbliżone do kompetencji zarządu lub rady nadzorczej polskiej spółki akcyjnej niż do kompetencji zgromadzenia,nie może być uznany za organ równorzędny walnemu zgromadzeniu akcjonariuszy.
6.2. Ze stanu faktycznego zawartego we wniosku o wydanie interpretacji wynika, że reguły R. i P. i przyznawania akcji w ramach tych programów określa Board of Directors, który według skarżącego dysponuje ogólnym mandatem do zarządzania i sprawowania nadzoru nad działalnością spółki amerykańskiej. W literaturze wskazuje się że tego rodzaju organ stanowi funkcjonalny odpowiednik organu pełniącego funkcje zarówno zarządu, jak i rady nadzorczej (A. P. Regiec, Amerykańska spółka corporation, PPH 2018, nr 6, s. 48-57). Takie też funkcje zostały opisane przez skarżącego we wniosku. Nie jest to zatem organ o kompetencjach zbliżonych do kompetencji walnego zgromadzenia akcjonariuszy według prawa polskiego, także z uwagi na jego skład. Skarżący, wskazując na prawną możliwość podjęcia uchwały o systemie wynagradzania przez Board of Directors, nie twierdził przy tym, że uchwały takiej na podstawie prawa obowiązującego państwie siedziby spółki dominującej nie może podjąć walne zgromadzenie akcjonariuszy, a wyłącznie zarządowi przysługują prawa do ustanowienia tego rodzaju systemu. Zauważyć należy, że przykładowo w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 października 2023 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0112-KDIL2-1.4011.401.2023.2.TR uznano za prawidłowe stanowisko zainteresowanego, który uzyskał warunkowe prawo do nabycia w przyszłości akcji spółki amerykańskiej w formie jednostek restrykcyjnych R. na podstawie uchwały walnego zgromadzenia akcjonariuszy spółki mającej siedzibę w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej. Ustanowienie takiego programu przez walne zgromadzenie na podstawie amerykańskiego prawa nie jest zatem wykluczone. Skarżący w tej sprawie nie powoływał się zresztą na to, że prawo siedziby spółki wyklucza podjęcie takiej uchwały przez walne zgromadzenie. Z tych powodów nie można uznać, że program opisany przez skarżącego odpowiadał definicji programu motywacyjnego z art. 24 ust. 11b u.p.d.o.f., a tym samym do dochodu z nabycia i zbycia akcji będą miału zastosowanie zasady dotyczące akcji nabytych w wyniku realizacji programu motywacyjnego.
6.3. Zauważyć także należy, że organ interpretacyjny prawidłowo wyjaśnił, że w tym przypadku nie będzie miało miejsce podwójne opodatkowanie tego samego dochodu, wskazując na możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów przy zbyciu akcji wartości nieodpłatnego świadczenia związanego z nieodpłatnym otrzymaniem akcji.
6.4. Z tych powodów na podstawie art. 188 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok w całości i na podstawie art.151 p.p.s.a. oddalił skargę.
6.5. Rozstrzygnięcie w zakresie kosztów postępowania kasacyjnego uzasadnia art. 209, art. 203 pkt 2, art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit.c i pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz.1935).
s. WSA (del.) Paweł Kowalski s. NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka s. NSA Tomasz Kolanowski