Uzasadnienie
1. Wyrokiem z dnia 18 października 2022 r., III SA/Wa 318/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę B. K. (zwanego dalej Skarżącym) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 23 listopada 2021 r. w przedmiocie uchylenia w całości decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia.
2. Sąd pierwszej instancji oddalając skargę wskazał, że sporne było, czy organ odwoławczy mógł w sprawie przeprowadzić uzupełniające postępowanie dowodowe i orzec merytorycznie na podstawie art. 233 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm. - dalej: O.p.), czy – z uwagi na konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części – miał obowiązek uchylić decyzję organu I instancji i przekazać sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia.
Sąd podkreślił, że podejmowane przez organ odwoławczy czynności dowodowe nie mogą prowadzić do ukształtowania w postępowaniu odwoławczym podstawy faktycznej rozstrzygnięcia co do istoty sprawy, odmiennej od uznanej za udowodnioną w pierwszej instancji – to naruszyłoby prawo strony do dwukrotnego rozpoznania sprawy. Sąd podzielił stanowisko DIAS, że zebrane przez organ I instancji dowody nie były wystarczające i niezbędne było ponowne zebranie dowodów, a nie tylko ich uzupełnienie. DIAS wytknął bowiem organowi I instancji, że ten nie wyjaśnił, czy udokumentowane fakturami VAT oraz protokołami odbioru prace budowlane miały rzeczywiście miejsce na wskazanej, konkretnej działce. Wątpliwości wynikają z tego, że Skarżący w dniu 19 lipca 2011 r. złożył w nadzorze budowlanym informację o zakończeniu budowy. Z klauzuli z dnia 16 sierpnia 2011 r. wynika, że inspektor nadzoru budowlanego nie wniósł sprzeciwu - budynek został przyjęty do użytkowania. Skoro prace na tej działce zostały zakończone i budynek stał, to jak uwzględnić przedłożone przez Skarżącego faktury opatrzone późniejszymi datami:
- z dnia 24 listopada 2011 r. za takie prace jak: mury piętra, strop nad piętrem,
- z dnia 15 stycznia 2012 r. za takie prace jak: konstrukcja i pokrycie dachu,
- z dnia 10 października 2012 r. za instalacje: wodną, kanalizacyjną, grzewczą
Doświadczenie życiowe wskazuje, że bez pokrycia dachu niemożliwe jest skuteczne zawiadomienie organu nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy.
Sąd stwierdził, że DIAS miał prawo, by w tych okolicznościach powziąć wątpliwości i w ramach ponownie prowadzonego postępowania wyjaśniającego zlecić organowi I instancji uzupełnienie materiału dowodowego o dowody potwierdzające kiedy i w jaki sposób doszło do zapłaty kwot wynikających z przedłożonych faktur.
Sąd zaznaczył również, że zakaz reformationis in peius dotyczy tylko organu odwoławczego, a nie organu I instancji rozpatrującego sprawę ponownie.
3. Powyższy wyrok oddalający skargę Skarżący zaskarżył w całości skargą kasacyjna, zarzucając:
- naruszenie przepisów postępowania, tj.:
1) art. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. – dalej: P.p.s.a.) w zw. z art. 229 w zw. z art. 122, art. 187 § 1, art. 191, art. 192 O.p. - przez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnym oddaleniu skargi, gdy DIAS nie wykorzystał istniejących w sprawie możliwości samodzielnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz dokonał błędnej oceny materiałów dowodowych zgromadzonych przez organ podatkowy I instancji poprzez uznanie, iż konieczne jest ich uzupełnienie w znacznej części;