W oparciu o tak sformułowane zarzuty, wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku wniósł o jej oddalenie w całości oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Skarga kasacyjna została oparta na podstawie określonej w art. 174 pkt 2 P.p.s.a., która zobowiązuje Skarżącego do wykazania, że Sąd pierwszej instancji naruszył przepisy procesowe, oraz że naruszenie wskazanych przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z art. 267 § 1 pkt 3 O.p. stronę obciążają koszty sporządzenia odpisów lub kopii, o których mowa w art. 178 O.p. Oznacza to, że we wszystkich przypadkach określonych w tym przepisie to strona ponosi ciężar ekonomiczny sporządzania odpisów lub kopii, niezależnie od tego, czy sporządza je we własnym zakresie, czy też kopie takie sporządza na żądanie strony organ podatkowy. Należy mieć na uwadze, że koszty, o których mowa w art. 267 § 1 pkt 3 O.p. obciążają stronę wówczas gdy nie wynikają z ustawowego obowiązku organu podatkowego prowadzącego postępowania podatkowe i zostały poniesione w jej interesie i na jej żądanie.
Sporne koszty dotoczyły wydania z akt sprawy i doręczenia na nośniku cyfrowym skanów wszystkich dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Żądanie przez stronę sporządzenia przedmiotowych skanów przekracza zakres regulacji prawnej art. 178 § 1 O.p., jest także czynnością w interesie strony, ponieważ to dla niej i dla jej celów procesowych kopie takie są sporządzone.
Prawidłowo Sąd pierwszej instancji uznał, że sporządzenie przedmiotowych skanów akt sprawy nie wynikało z ustawowego obowiązku organu podatkowego prowadzącego postępowanie wznowieniowe. Było czynnością w interesie strony, ponieważ to na jej żądanie i dla jej celów procesowych skany zostały sporządzone.
Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z 14 kwietnia 2022 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku ustalił Skarżącemu wysokość kosztów postępowania w łącznej kwocie 1.703,48 zł oraz wskazał termin i sposób ich uiszczenia. Organ odwołał się do wysokości opłat za ww. czynności, które określają przepisy rozporządzenia. Orzeczenie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem z dnia 3 czerwca 2022 r. Dokonując wyliczenia ww. kosztów Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku wskazał, że liczba wnioskowanych przez Podatnika i przesłanych mu stron akt wyniosła 4.222. Wyjaśnił, że na ww. koszty w kwocie 1.703,48 zł składają się koszty: sporządzenia skanów dokumentów (4.222 x 0,40 zł) -1.688,80 zł, nośnika elektronicznego (płyta CD) - 0,90 zł, dwóch przesyłek pocztowych w kwocie 6,89 zł za jeden list (pierwsza zawierająca nośnik elektroniczny, druga zawierająca hasło) -13,78 zł.
Zasadnie Sąd pierwszej instancji uznał, że koszty sporządzenia odpisów lub kopii, o których mowa w art. 178 O.p., obejmują także wykonanie kopii cyfrowych, tj. wykonanych metodą skanowania, czyli odczytania obrazu bądź informacji, zarejestrowania ich, a następnie przeniesienie w postaci cyfrowej na dowolny nośnik danych (w niniejszej sprawie była to płyta CD).
Zgodnie z art. 178 § 3 O.p. strona może żądać wydania jej kopii akt sprawy lub uwierzytelnionych odpisów akt sprawy albo uwierzytelnienia kopii akt sprawy. Przepis ten nie określa formy, w jakiej mają być sporządzane takie kopie, ani też nie uzależnia ich wydawania w formie innej niż tradycyjna - papierowa od prowadzenia akt w postaci zdigitalizowanej. Co więcej, z zasady pisemności wyrażonej w art. 126 O.p. wynika, że sprawy podatkowe załatwiane są w formie pisemnej lub formie dokumentu elektronicznego, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej (zob. np. wyroki NSA z 24 listopada 2023 r., sygn. akt I FSK 1170/23, z 17 października 2019 r., I FSK 1331/19). Czynność skanowania przez organ dokumentu została wymieniona w rozporządzeniu (wydanym na podstawie art. 270b O.p.) jako czynność, za którą strona może zostać obciążona kosztami.
W tej sprawie, wbrew zarzutom skargi kasacyjnej prawidłowo zastosowano wskazane w zaskarżonym postanowieniu przepisy O.p., potwierdzające regułę, że koszty związane z realizacją złożonego wniosku obciążają Stronę, jak też przepisy rozporządzenia.
Wobec powyższego za niezasadne należało uznać wszystkie zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia przez organ przepisów regulujących możliwość obciążenia strony kosztami postępowania za zeskanowanie dokumentów, przeniesienie ich na nośnik cyfrowy i wydanie Skarżącemu w tej formie.
W zakresie zarzutu naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. stwierdzić należy, że Skarżący bezzasadnie podnosi naruszenie tego przepisu. Art. 141 § 4 P.p.s.a. to regulacja wskazująca na wymagane prawem elementy formalne uzasadnienia wyroku. Analiza uzasadnienia zaskarżonego wyroku prowadzi do jednoznacznego wniosku, że Sąd pierwszej instancji nie naruszył treści art. 141 § 4 P.p.s.a., gdyż to uzasadnienie składa się ze wszystkich prawem wymaganych elementów. To, że Skarżący nie podziela stanowiska Sądu pierwszej instancji w zakresie spornych kwestii nie może być kwestionowane przez zarzut naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 204 pkt 1 P.p.s.a.