Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 27 lipca 2022 r., sygn. akt I SA/Po 248/22, oddalił skargę Z. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z 28 stycznia 2022 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2017 r.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł podatnik zaskarżając orzeczenie w całości oraz zarzucając naruszenie:
1) przepisów prawa materialnego, to jest: art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2022 r. poz. 329; dalej: p.p.s.a.) w zw. z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity: Dz.U. z 2021 r. poz. 1128; dalej: u.p.d.o.f.), poprzez błędne uznanie, że wydatki wynikające z wystawionych faktur, dokumentujące nabycie części służących do naprawy ciągnika siodłowego nie stanowią kosztów uzyskania przychodu, pomimo tego, że skarżący został wprowadzony w błąd przez swojego kontrahenta, gdyż faktycznie nabywał od niego ww. części, będąc przekonanym, iż kontrahent ten jest zarejestrowanym podatnikiem VAT, a zatem wystawione przez kontrahenta faktury VAT odzwierciedlały rzeczywiście poniesione przez skarżącego koszty uzyskania przychodów, odpowiadałby rzeczywistym zdarzeniom gospodarczym;
2) przepisów prawa procesowego: