Uzasadnienie
1. Wyrokiem z dnia 28 września 2022 r., I SA/Op 233/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uwzględnił skargę M. G. (zwanej dalej Skarżącą) na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 26 maja 2022 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
2. Z opisu stanu faktycznego we wniosku wynika, że istotę problemu stanowi sposób ustalenia kosztów uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia akcji, gdy spółka akcyjna powstała w wyniku przekształcenia ze spółki z o.o., która uprzednio przejęła spółkę komandytową, w której Skarżąca –osoba fizyczna - posiadała status komandytariusza.
Sąd uwzględnił skargę. Zdaniem sądu pierwszej instancji - w przypadku przejęcia spółki komandytowej przez spółkę z o.o. - zbycie udziałów w spółce przejmującej podlegałoby regulacji art. 22 ust. 1ga ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1128 ze zm. - dalej: u.p.d.o.f), a zatem kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia udziałów w spółce przejmującej lub nowo zawiązanej byłaby wartość emisyjna objętych udziałów. Zdaniem Sądu nie znajduje racjonalnego uzasadnienia koncepcja, że w przypadku dalszego przekształcenia sp. z o.o. w spółkę akcyjną, kosztem uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia akcji był koszt poniesiony na nabycie praw związanych ze wstąpieniem do spółki komandytowej (spółki przejmowanej). Skoro ustawodawca nie przyjął w odniesieniu do samego łączenia spółek, którego jedną z form jest przejęcie spółki, zasady kontynuacji kosztów - "kosztu historycznego" - to wykładnia systemowa i celowościowa nie dają podstaw do przyjęcia zasady kosztu historycznego, tj. wartości nakładów poniesionych na wstąpienie do spółki pierwotnie przejmowanej, gdy doszło następnie do przekształcenia spółki przejmującej.
3. Powyższy wyrok uwzględniający skargę organ zaskarżył w całości skargą kasacyjną, zarzucając:
- naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:
1) art. 23 ust. 1 pkt 38 w związku z art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. poprzez błędną wykładnię i nieprawidłową ocenę możliwości zastosowania do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego polegającą na błędnym uznaniu przez Sąd pierwszej instancji, że nieuprawnionym w realiach niniejszej sprawy jest twierdzenie organu, że wydatki poniesione na zostanie wspólnikiem spółki komandytowej są równoznaczne wydatkom na objęcie akcji w SA, a wkład do spółki komandytowej to ten sam, co do ilości i wartości, udział w spółce z o.o. i wartości akcji objętych w SA. W konsekwencji za koszt uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia akcji SA powstałej wskutek przekształcenia ze spółki z o.o. należy uznać wysokość całej wartości bilansowej majątku przekształcanej spółki z o.o. przypadającej na akcje objęte przez Skarżącą w kapitale zakładowym spółki przekształconej. Zdaniem organu na gruncie obowiązujących przepisów nie można zgodzić się, żeby neutralne podatkowo zdarzenia przejęcia i następnie przekształcenia uprawniało Skarżącą do uwzględnienia jako koszty uzyskania przychodów z późniejszego umorzenia i zbycia akcji wartości jej udziałów w spółce z o.o. ustalonej dla potrzeb przekształcenia (wynikającej z wyceny bilansowej spółki z o.o.), tj. wartości innej niż wartość podatkowa tych udziałów, bowiem przyjęcie takiego poglądu niweczyłoby systematykę ustawy i naruszało aktualnie obowiązujący stan prawny, wobec czego kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia akcji i ich umorzenia będzie dla Skarżącej wartość wydatków poniesionych w celu uzyskania statusu wspólnika w spółce komandytowej, stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f., z uwzględnieniem