Z sytuacją wymagającą sprostowania mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Z akt sprawy bezspornie wynika, że NSA pod sygnaturą II FSK 6/23 rozpoznał skargę kasacyjną KA i AS od wyroku I SA/Kr 215/22, którym to wyrokiem WSA oddalił skargę KS i AS.
Postanowienie zawarte w punkcie 2 sentencji wyroku NSA z dnia 13 sierpnia 2025 r., akt II FSK 6/23, zasądzające od MK – osoby niewystepującej
w sprawie – na rzecz DIAS w Szczecinie – organu niewystępującego w sprawie – zwrot kosztów postępowania jest obarczone taką oczywistą omyłka, która powstała przy edycji sentencji na sali sądowej. Wynik z poprzedniej sprawy na wokandzie został błędnie przypisany do sprawy niniejszej.
Sprostowanie nie jest środkiem prawnym, które może prowadzić do istotnej zmiany treści rozstrzygnięcia. Organ, któremu nie przysługiwał w niniejszej sprawie zwrot kosztów postępowania kasacyjnego nie nabył uprawnienia do ich zwrotu, zaś sprostowanie omyłki nie spowodowało utraty wcześniej nabytego uprawnienia (por. postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2011 r., sygn. akt I OSK 2014/11).
W tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a. sprostował oczywistą omyłkę.