Uzasadnienie
1.1. Wyrokiem z 28 stycznia 2026 r., sygn. akt III SA/Wa 2185/25, w sprawie ze skargi S. M. (dalej: "Skarżący" lub "Strona") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: "Dyrektor IAS", "DIAS" lub "organ") z dnia 30 listopada 2022 r., w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz lit. c) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") uchylił zaskarżoną decyzję. Tekst powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem (oraz innych orzeczeń sądów administracyjnych przywołanych poniżej) dostępny jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (zwana w skrócie "CBOSA", adres: https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
2.1. Na powyższe orzeczenie pełnomocnik Organu wniósł skargę kasacyjną zaskarżając je w całości i zarzucając mu:
1. na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 133 § 1 p.p.s.a., w zw. z art 187 § 1, art. 191 oraz art. 210 § 4 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm., dalej: "O.p."), poprzez uchylenie decyzji na podstawie poczynionego przez Sąd, niedopuszczanego przez art. 133 § 1 p.p.s.a. własnego, kategorycznego ustalenia, że A. G. faktycznie wykonał sporne nakłady, w sytuacji gdy ta okoliczność nie była dotychczas w ogóle weryfikowana przez organy podatkowe, które uznawszy, że brak rejestracji działalności gospodarczej przez A. G. stanowi wystarczający powód, by odmówić podatniczce zaliczenia wystawionych niego faktur do nakładów, o których mowa w art. 22 ust. 6c oraz ust. 6e ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych