Uzasadnienie
1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z 15 grudnia 2020 r., I SA/Rz 508/20, oddalił skargę MM (zwanego dalej Skarżącym) na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...]z dnia 29 czerwca 2020 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2015 r.
2. Ze stanu sprawy przyjętego przez sąd pierwszej instancji wynika, że Skarżący wykonywał usługi serwisu techniki grzewczej, zajmował się obsługą i konserwacją instalacji grzewczych oraz dokonywał zakupu elementów elektrycznych, celem wykonania instalacji elektrycznych. Działalność gospodarcza prowadzona przez Skarżącego w latach 2014-2015 opodatkowana była na zasadach określonych w ustawie z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 1998r. Nr 144, poz. 930 z późn. zm. dalej: u.z.p.d.o.f.). Podatnik w dniu 26 lutego 2015 r. złożył w Urzędzie Skarbowym korektę zeznania o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za 2014 r., w którym podał osiągnięcie przychodów w kwocie 632.225,34 zł. Spór dotyczy tego, czy otrzymana przez Skarżącego 22 listopada 2013 r. kwota 12.981 zł na podstawie faktury VAT z 29 listopada 2013 r. powinna zostać uznana za przychód osiągnięty przez niego w 2013 r., a więc z chwilą jej otrzymania, czy dopiero przy wystawieniu faktury za całość zobowiązania wynikającego z umowy - już w 2014 r. Rozstrzygnięcie tej kwestii ma znaczenie dla oceny, czy Skarżący w 2014 r. przekroczył wynikający z art. 6 ust. 4 pkt 1 lit. a) u.z.p.d.o.f. Iimit uprawniający do ryczałtowego rozliczania podatku dochodowego od osób fizycznych. Spór dotyczy ustaleń faktycznych – czy zapłata za fakturę miała charakter definitywny, czy nie.