Uzasadnienie
1. Wyrokiem z dnia 14 lipca 2022 r., I SA/Gl 1550/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę A. B. (zwanej dalej Skarżącą) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 17 września 2021 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2016 r.
2. Ze stanu sprawy przyjętego przez sąd pierwszej instancji wynika, że organy ujawniły, iż w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w 2016 r. Skarżąca ujęła faktury VAT wystawione przez T., które nie dokumentowały rzeczywistych transakcji gospodarczych. Zdaniem organów usługi serwisowe, transportowe i napraw pojazdów opisane zakwestionowanymi fakturami nie zostały wykonane ani przez podmiot wystawiający fakturę, ani przez jego rzekomego podwykonawcę – A. R.. Wystawca faktur – J. T. – nie posiadał zaplecza technicznego, urządzeń i pojazdów, nie zatrudniał pracowników i dysponował jedynie podstawowymi narzędziami ręcznymi. Nie mógł zatem świadczyć usług opisanych w zakwestionowanych fakturach. Usługi te nie mogły być również wykonane przez podwykonawcę – firmę A. R. - gdyż w 2016 r., czyli w badanym roku, A. R. już nie żył.
J. T. przesłuchany w dniu 19 października 2018 r. w charakterze świadka zeznał, że w 2016 r. nie zatrudniał pracowników, sam wykonywał drobne usługi, natomiast przy większych pracach korzystał z pomocy podwykonawcy, tj. firmy A. R. (kontaktował się wyłącznie z T. R., kuzynem A. R., którego dobrze znał). Nie posiadał środków trwałych, jedynie podstawowe narzędzia warsztatowe i ślusarskie. Miał do dyspozycji tylko magazyn-garaż, dlatego też naprawy były wykonywane w warsztacie podwykonawcy. Dalej J. T. zeznał, że współpraca z T. R. zakończyła się w styczniu 2017 r. i nie ma z nim żadnego kontaktu, nie wie gdzie mieszka. Nie miał żadnego kontaktu z A. R., wszystko ustalał wyłącznie z T. R. Nie wiedział, że A. R. nie żyje (zmarł przed 2016 r.). T. R. twierdził, że A. R. choruje i wyjechał na leczenie.