Uzasadnienie
1. Wyrokiem z dnia 19 lutego 2020 r., I SA/Kr 1373/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę A z siedzibą w Wielkim Księstwie Luksemburga (dalej: Fundusz) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 20 września 2019 r. w przedmiocie nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób prawnych za lata 2013-2014 z tytułu wypłaconych dywidend oraz odmowy naliczenia i zwrotu oprocentowania od nadpłaty.
2. W niniejszej sprawie nadpłata powstała wskutek nienależnego pobrania przez płatników zryczałtowanego podatku dochodowego, z zastosowaniem stawki 19% zgodnie z art. 22 ust.1 ustawy z dnia 15.02.1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (w brzmieniu obowiązującym w latach 2013-2014, tj. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 ze zm. oraz Dz.U. z 2014 r. poz. 851 ze zm.- dalej: u.p.d.o.p.) lub stawki 15% zgodnie z art. 22 ust.1 i 22a) u.p.d.o.p. w związku z art.10 ust. 2 pkt b) Konwencji między Rzeczpospolitą Polską, a Wielkim Księstwem Luksemburga w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylania się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Luksemburgu dnia 14.06.1995 r. od dywidend wypłacanych na rzecz Spółki. Podatek został pobrany przez płatników, organ I instancji stwierdził nadpłatę w kwocie 254.827 zł, ale odmówił jednocześnie naliczenia i zwrotu oprocentowania od ww. nadpłaty. Uznał bowiem, że nie występuje niezgodność prawa krajowego z prawem wspólnotowym, która uprawniałaby do żądania oprocentowania nadpłaty. Według organu nieprawdą jest, że art. 6 ust.1 pkt 10a) u.p.d.o.p. w brzmieniu od dnia 1 stycznia 2011 r. nie jest zgodny z prawem wspólnotowym i prowadzi do dyskryminacji nierezydentów w porównaniu do funduszy krajowych, gdyż zwolnienie z opodatkowania funduszy krajowych w zakresie dochodów z dywidend jest bezwarunkowe, podczas gdy fundusze zagraniczne muszą spełnić określone warunki. Jak wynika z treści Druku Sejmowego nr 3500 (z dn. 10.10.2010 r.) do rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne - założeniem wprowadzenia zmian było przede wszystkim zapewnienie realizacji konstytucyjnej zasady równości podatników wobec prawa oraz powszechności opodatkowania, a także wyeliminowanie nierównego traktowania podmiotów działających w porównywalnych warunkach. Kryteria określające zakres podmiotowy z art. 6 ust. 1 u.p.d.o.p. zwolnienia zostały ustalone tak, aby objęte nimi zostały podmioty równoważne polskim funduszom inwestycyjnym i polskim funduszom emerytalnym. W związku z tym, wprowadzając zwolnienie dla zagranicznych funduszy inwestycyjnych i emerytalnych określono warunki materialne i formalne, które pozwalają na objęcie tym rozwiązaniem wyłącznie takich podmiotów, które działają na analogicznych zasadach jak krajowe fundusze inwestycyjne i emerytalne. Zaznaczono także, że specyfika form organizacyjnoprawnych polskich funduszy różni się w znacznej mierze od form funduszy funkcjonujących w innych państwach członkowskich UE i EOG. Dążąc zatem do zapewnienia równego traktowania należało uwzględnić sytuację, w której podmiot zgodnie z przepisami prawa polskiego nie jest uznawany za fundusz inwestycyjny, natomiast jest nim na gruncie przepisów państwa siedziby. Biorąc pod uwagę powyższe, nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem, iż przepis art. 6 ust. 1 pkt 10a) u.p.d.o.p. obowiązujący od dnia 1 stycznia 2011 r. jest niezgodny z prawem wspólnotowym i prowadzi do dyskryminacji nierezydentów w porównaniu do funduszy krajowych.