Uzasadnienie
1. A z siedzibą w Wielkim Królestwie Luksemburga (dalej: Fundusz) jest funduszem inwestycyjnym prawa luksemburskiego zajmującym się działalnością inwestycyjną w tym inwestowaniem w akcje polskich spółek. W latach 2013-2014 z tego tytułu wypłacone zostały na rzecz Funduszu dywidendy, które obciążone zostały zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych.
Wnioskiem z dnia 28 grudnia 2018 r. Fundusz zwrócił się do organu o stwierdzenie i zwrot nadpłaty wraz z oprocentowaniem.
Zwrotu stwierdzonych nadpłat organ dokonał w dniu 7 marca 2019 r. - stosownie do art. 77 § 1 pkt 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz. U. z 2018 r. poz. 800 ze zm. – dalej: O.p.) w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji stwierdzających nadpłatę.
Wypłaty oprocentowania nadpłaty organ odmówił, wskazując, że oprocentowanie przysługuje w ściśle określonych przypadkach w art. 78 O.p., a żaden z przypadków nie wystąpił w niniejszej sprawie. Organ zaznaczył, że przed wypłatą dywidend Fundusz nie przedłożył płatnikowi dokonującemu wypłaty wszystkich dokumentów, tj. pisemnego oświadczenia, że jest rzeczywistym właścicielem wypłaconych przez płatnika należności oraz że spełnia warunki, o których mowa w przepisie art. 6 ust. 1 pkt 10a) u.p.d.o.p. Nie było zatem podstaw do oprocentowania nadpłaty na podstawie art. 78 § 3 pkt 3 lit. a) i b) O.p.
2. Sąd pierwszej instancji oddalając skargę wskazał, że nie było przeszkód aby wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych od wypłaconych Funduszowi dywidend w latach 2013-2014 Fundusz złożył bezpośrednio po otrzymaniu dywidendy w kwocie pomniejszonej o podatek. Fundusz jednak czekał kilka lat. Po drugie – Fundusz mógł stosowne dokumenty przedstawić płatnikowi, wówczas ten nie pobrałby podatku od dywidendy w ogóle. Fundusz tego nie zrobił. Wykazanie warunków do skorzystania ze zwolnienia podatkowego, w postaci przedstawienia stosownych dokumentów, obciąża podatnika - nie organ podatkowy. Fundusz nie może oczekiwać, że w przypadku udokumentowania prawa do zwolnienia z opóźnieniem, tj. po pobraniu zgodnie z obowiązującymi przepisami podatku przez płatnika, będzie uprawniony do oprocentowania nadpłaty. Sąd pierwszej instancji zwrócił uwagę, że w latach 2013-2014 ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych w sposób analogiczny traktowała Fundusz występujący w niniejszej sprawie i fundusze inwestycyjnej mające siedzibę w Polsce – nie było dyskryminacji.
3. Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną Funduszu wyrokiem II FSK 1127/20 podkreśli, że w przeważającej części zarzuty skargi kasacyjnej są powtórzeniem zarzutów skargi i koncentrują się wokół tezy o niezgodności z prawem unijnym przepisów krajowych. Fundusz zwrócił uwagę, że dyskryminacja nierezydentów ma miejsce przede wszystkim na etapie poboru podatku - podmioty krajowe mogą być pewne swoich praw w ubieganiu się o zwolnienie z podatku u źródła, natomiast dla nierezydentów wiąże się to z koniecznością złożenia oświadczenia o spełnieniu warunków zwolnienia pod groźbą odpowiedzialności karnej skarbowej, w sytuacji gdy w związku z niejasnym sformułowaniem przepisów i wątpliwościami interpretacyjnymi wynikającymi z praktyki stosowania prawa, nierezydent nie ma jasności co do swojej sytuacji prawnej w zakresie możliwości skorzystania z takiego zwolnienia. Zdaniem NSA stanowisko Funduszu jest niezasadne. Jak trafnie ocenił Sąd pierwszej instancji – skutkiem nowelizacji ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z 2011 r. wyeliminowano występujące wcześniej kolizje porządku krajowego z prawem wspólnotowym, które były sprzeczne z zasadami niedyskryminacji oraz swobodnego przepływu kapitału. Art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p. obowiązujący od dnia 1 stycznia 2011 r. jest zgodny z prawem wspólnotowym i nie prowadzi do dyskryminacji nierezydentów w porównaniu do podmiotów krajowych. Sam fakt wprowadzenia w u.p.d.o.p. warunków, jakie musi spełniać fundusz niebędący rezydentem nie świadczy o jego dyskryminacji. Polska musi mieć możliwość sprawdzenia podmiotu ubiegającego się o przedmiotowe zwolnienie pod kątem spełnienia przez ten podmiot warunków porównywalnych do warunków podmiotów polskich. Nie oznacza to, że te warunki muszą być identyczne, chodzi tutaj o stworzenie takich warunków, które mają porównywalne cechy. NSA zwrócił uwagę, że Fundusz nie wywodzi swojego prawa do oprocentowania nadpłaty z wyroku TSUE. Twierdzi konsekwentnie, że istniała i nie została usunięta sprzeczność prawa krajowego z prawem wspólnotowym, jednak sprzeczność ta została usunięta nowelizacją z 2011 r., czyli jeszcze przed poborem podatku.