Trzeba zaznaczyć, że Skarżący już w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji domagała się wstrzymania wykonania decyzji. Postanowieniem z 22 października 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1270/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wniosek o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji nie został podparty stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Kolejno Sąd zaznaczył, że kwota stanowiąca wartość przedmiotu sporu jest znaczna (ponad 90 tys. zł), jednak samo to, bez całościowego zobrazowania sytuacji finansowej Skarżącego (prowadzącego działalność gospodarczą) i jej właściwego udokumentowania, nie pozwala stwierdzić, że występują przesłanki wskazane w art. 61 §3 P.p.s.a. Do wniosku Skarżącego nie dołączono żadnych dokumentów, nie przedstawiono również bieżącej sytuacji finansowej, ani nie odniesiono się do kwestii posiadanego majątku (oszczędności, nieruchomości, innych aktywów itp.) dołączając stosowne dokumenty (zeznania podatkowe, wyciągi z kont bankowych itp). Wojewódzki Sąd Administracyjny podał, że możliwość przesądzenia o wystąpieniu zagrożeń z art. 61 § 3 P.p.s.a. wymaga przedstawienia sytuacji finansowej prowadzącego działalność gospodarczą Skarżącego wraz ze stosownymi dokumentami potwierdzającymi taki stan rzeczy. Sąd podkreślił, że rolą Skarżącego, by uzyskać ochronę z art. 61 §3 P.p.s.a. jest odpowiednie udokumentowanie istniejącego stanu rzeczy i przedstawienie stosownej argumentacji wskazującej, że może zachodzić któraś z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. – co powinno wynikać, a nie wynika, z wniosku wraz z uzasadnieniem oraz stosownymi dokumentami.
Zgodnie z art. 61 § 4 P.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Naczelny Sąd Administracyjny w obecnym składzie podziela pogląd utrwalony w orzecznictwie, że ponownie złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji winno się traktować jako wniosek o zmianę uprzednio zapadłego postanowienia w przedmiocie wstrzymania bądź odmowy wstrzymania wykonania aktu w trybie art. 61 § 4 P.p.s.a. (postanowienie NSA z 14 lutego 2024 r., sygn. akt III FSK 85/24, z 8 listopada 2023 r., sygn. akt I FSK 1242/23; CBOSA).
Skoro podlegający obecnie analizie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu odwoławczego jest kolejnym żądaniem o zastosowanie ochrony tymczasowej sformułowanym w sprawie, winien podlegać ocenie przez pryzmat przesłanek zawartych w hipotezie art. 61 § 4 P.p.s.a., tj. pod kątem zaistnienia zmiany okoliczności istotnych z punktu widzenia sprawy wpadkowej w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności (postanowienie NSA z 22 sierpnia 2024 r., sygn. akt I OSK 1390/24; CBOSA).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego złożony w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera uzasadnienia, które przemawiałoby za zmianą rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji funkcjonującego w obrocie prawnym.
Ochrona tymczasowa polegająca na wstrzymaniu wykonania decyzji nie służy zabezpieczeniu jej adresata przed jakimikolwiek skutkami wykonania zaskarżonej decyzji, lecz jedynie przed takimi, których nie można byłoby naprawić w przypadku wyeliminowania tej decyzji z obrotu prawnego w efekcie przeprowadzonej kontroli sądowej. Obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na stronie skarżącej, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Wniosek bowiem poparty powinien zostać stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Tymczasem Skarżący nie przedstawił żadnej dokumentacji na poparcie swoich tez. Skoro sytuacja Skarżącego podlegała już ocenie, przy rozstrzyganiu wniosku o zastosowaniu ochrony tymczasowej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który postanowieniem z 22 października 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1270/24, odmówił jej przyznania, to Skarżący oczekując zmiany tego rozstrzygnięcia (art. 61 § 4 P.p.s.a.) winien ze szczególną starannością wykazać, iż zaszła taka zmiana okoliczności, aby sąd administracyjny udzielił mu owej ochrony. Tymczasem Skarżący powoływała się na ogólnikowo ujęte skutki zaskarżonej decyzji, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia. Zadaniem strony jest przedstawienie spójnego i wyczerpującego obrazu sytuacji materialnej i kondycji finansowej, w sytuacji, gdy tego rodzaju okoliczności mają przesądzać o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody. Sąd administracyjny oceniając wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej nie działa z urzędu, dlatego tak istotne jest odpowiednie umotywowanie takiego wniosku. Tego zaś w niniejszej sprawie zabrakło.
Mając na uwadze powyższe okoliczności należało stwierdzić, że brak jest podstaw do przyjęcia, że nastąpiła zmiana okoliczności, o których mowa w art. 61 § 4 P.p.s.a. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 4 i § 5 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.