Wyrok NSA z dnia 10 lutego 2026, sygn. II FZ 103/25

korekty błędu pisarskiego lub innej oczywistej niedokładności w dokumencie sądowym, co wynika z przepisów proceduralnych. W dokumencie nie występuje pytanie podatnika, lecz wniosek organu administracji skarbowej dotyczący sprostowania błędu w orzeczeniu sądowym. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie zwrócił się do sądu z prośbą o korektę nieprawidłowego oznaczenia numeru postanowienia, uznając to za oczywistą omyłkę, która powinna zostać naprawiona na podstawie obowiązujących przepisów o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrzył wniosek i uznał, że błąd w numerze postanowienia stanowi oczywistą omyłkę podlegającą sprostowaniu zgodnie z art. 156 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd orzekł o sprostowaniu tego błędu, zmieniając numer w sentencji postanowienia na poprawny, co oznacza, że rozstrzygnięcie sądu polegało na korekcie dokumentu w celu usunięcia niedokładności.