Wyrok NSA z dnia 12 maja 2025, sygn. II FZ 104/24

Skarżącą opłaciła wniesione zażalenie przez wniesienie wpisu w wysokości 100 zł (na konto WSA w Krakowie - k. 41).

WSA w Krakowie zażalenie przekazał NSA do rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu.

Po pierwsze zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a.: Skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony wpis – podlega odrzuceniu. Zgodnie zaś z § 4: Zażalenie wniesione na postanowienie sądu o odrzuceniu skargi wolne jest od wpisu.

Z akt sprawy wynika, że skarga Skarżącej nie została opłacona. Skarga została odrzucona. Zgodnie z art. 220 § 4 P.p.s.a. wniesione zażalenie wolne jest od wpisu, zatem wniesiony wpis w wysokości 100 zł na konto WSA w Krakowie podlega zwrotowi. Zażalenie, które Skarżąca wniosła było wolne od wpisu, a wpis – jak z akt wynika – nie został dotychczas Skarżącej zwrócony.

Po drugie, Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi. Na tym etapie postępowania NSA bada, czy sąd pierwszej instancji prawidłowo policzył termin na uzupełnienie braków i w razie nieuzupełnienia braków – środek (tu: skargę) odrzucił. NSA nie bada, jakie były powody nieuzupełnienia braków, czy Skarżąca mogła tego dokonać, czy nie, czy była chora, czy wyjechała. Takie okoliczności należy podnosić we wniosku o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności. W tym postępowaniu bada się jedynie, czy termin upłynął bezskutecznie. Tu należy wskazać, że bez wątpienia Skarżąca wniosła skargę (data na kopercie 16 maja 2024 r.- k. 13), która rzeczywiście zawierała braki formalne. Skarżąca została poprawnie wezwana o uzupełnienie jej braków zarządzeniem. Zarządzenie to przekazano do biura podawczego 21 czerwca 2024 r. Zostało ono wysłane na poprawny adres Skarżącej – taki sam, jak podała w skardze. Istotne jest to, że w okresie 14 dni – gdy biegł termin do uznania przesyłki za doręczoną przesyłka nie została podjęta. Z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu zaczął biec siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków.

Z wyraźnej pieczątki znajdującej się na kopercie wynika, że pierwsze awizo zostało wystawione z datą 01 – 07 - 2024 r. Od tej daty liczy się upływ czternastodniowego terminu. Przyjęta fikcja doręczenia przypada na dzień 15 lipca 2024 r. (poniedziałek). Uzupełnienie braków stałoby się skuteczne, gdyby nastąpiło w ciągu 7 dni od 15 lipca, czyli do końca 22 lipca 2024 r. Uzupełnienie braków po tym terminie było bezskuteczne. Sąd pierwszej instancji prawidłowo policzył terminy. Po drodze nie przypadało żadne święto, które spowodowałoby przesunięcie terminu.

Zgodnie z ustawą pismo, którego braków nie uzupełniono w terminie podlegało odrzuceniu przez sąd. WSA w Krakowie zatem działał prawidłowo

i zgodnie z ustawą. Nie mógł działać wbrew ustawie.

Argumenty podniesione w zażaleniu o tym, że Skarżącej nie było, nikt jej w sądzie nie udzielił informacji czego dotyczyło pismo odnoszą się do kwestii ewentualnego przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. To postępowanie dotyczy sprawdzenia poprawności odrzucenia przez sąd pisma, którego braków podatnik nie uzupełnił w terminie. Z tego względu argumenty podniesione przez Skarżącą nie mogły spowodować uchylenia postanowienia

o odrzuceniu skargi.

Uwzględniając powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. o oddaleniu zażalenia.