Wyrok NSA z dnia 19 grudnia 2025, sygn. II FZ 108/25

Sąd pierwszej instancji podkreślił, że złożone do akt sądowych przez pełnomocnika Skarżącej pełnomocnictwa nie zawierają bowiem prawidłowego oznaczenia zaskarżonej decyzji, albowiem wskazano w nich, że dotyczą skargi na "(...) decyzje Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 23.12.2024 r (...)", gdy tymczasem skarga została wniesiona na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 21 marca 2025 r. co wyraźnie zaznaczono w treści wezwania kierowanego do pełnomocnika Skarżącej (k. 46 akt sądowych).

W zażaleniu Skarżąca, działając przez pełnomocnika, zaskarżyła powyższe postanowienie w całości. Zaskarżonemu postanowieniu na podstawie art. 194 § 3 P.p.s.a., zarzuciła naruszenie przepisów postępowania - art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. - w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, przez niewłaściwe ich zastosowanie, albowiem strona działająca w niniejszej sprawie poprzez profesjonalnego pełnomocnika - doradcę podatkowego dokonała uzupełnienia w terminie wyznaczonym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie braków formalnych skargi przez złożenie odpisu pełnomocnictwa odpowiadającego zakresowi skargi oraz na podstawie art. 197 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 185 § 1 P.p.s.a. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 37 § 1 P.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Na podstawie art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa.

W myśl art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym przez Sąd terminie, podlega ona odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Z akt sprawy wynika, że wezwanie do usunięcia braków formalnych dotyczących pełnomocnictwa z dnia 20 maja 2025 r. (k. 46 akt sprawy) zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 30 maja 2025 r. (k. 59 akt sprawy).

Ponadto, z akt sprawy wynika, że do akt sprawy wypłynęło pismo Skarżącej z 29 maja 2025 r. (k. 53 akt sądowych) zawierające kopię pełnomocnictwa z dnia 14 kwietnia 2025 r. poświadczoną przez pełnomocnika podpisem elektronicznym za zgodność z oryginałem (k. 57 - 58 akt sądowych). Z przedłożonego pełnomocnictwa wynika zarówno, kto udzielił pełnomocnictwa oraz komu zostało ono udzielone i w jakiej dacie.

Zdaniem Sądu pierwszej instancji, treść pełnomocnictwa i wskazany w nim zakres umocowania nie wypełniały warunków uzupełnienia braków formalnych skargi, wskazanych w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 maja 2025 r. Irrelewantna pozostaje przy tym kwestia tego, że pełnomocnik Skarżącej ponownie nadesłał pełnomocnictwo przed rozpoczęciem biegu wyznaczonego przez Sąd pierwszej instancji terminu.

Skarżący zakwestionował ocenę Sądu co do tego, że pełnomocnik nie posiadał umocowania do wniesienia skargi i reprezentowania go przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie. Podniósł także zarzuty wskazujące na niezasadność zastosowanej sankcji w postaci odrzucenia skargi.

Z załączonej do pisma Skarżącej z dnia 29 maja 2025 r. kopii pełnomocnictwa z dnia 14 kwietnia 2025 r., poświadczonej podpisem elektronicznym za zgodność z oryginałem, wynika bowiem kto udzielił pełnomocnictwa, komu zostało ono udzielone i w jakiej dacie.

Z pełnomocnictwa wynika również, że pełnomocnictwo zostało udzielone do reprezentowania Skarżącej w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, choć w pełnomocnictwie wskazano nieprawidłową datę zaskarżonej decyzji zamiast prawidłowej daty - 21 marca 2025 r. wskazano datę - 23 grudnia 2024 r., to w pełnomocnictwie podano właściwy zakres umocowania pełnomocnika wskazując, że pełnomocnictwo dotyczy cyt.: "reprezentowania (...) oraz wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (...) na decyzje Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 23.12.2024 r. (...) [...] (...) w zakresie zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2018 r." Powyższe określenie sprawy nie pozostawia wątpliwości co do zakresu umocowania pełnomocnika. Prawidłowo został wskazany przedmiot sprawy, organ oraz sygnatura sprawy. Doszło jedynie do wskazania błędnej daty zaskarżonej decyzji.

Pełnomocnictwo zostało przedłożone przed odebraniem wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 314/25, jednak na piśmie w dniu 29 maja 2025 r. dokonano adnotacji cyt. "dołączyć pismo do obu sygnatur wskazanych w piśmie przewodnim", choć sygnatury sprawy Skarżącej w pełnomocnictwie nie wskazano, fakt ten pozwalał na identyfikację sprawy, której pełnomocnictwo dotyczyło.

Badając zakres umocowania pełnomocnika Skarżącej Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w niniejszej sprawie pełnomocnictwo udzielone przez Skarżącą obejmuje swym zakresem postępowanie przed sądem administracyjnym, a z jego treści wynika, że dotyczy wniesienia skargi w zakresie zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2018 r.

Fakt błędnego wskazania w pełnomocnictwie daty zaskarżonej skargą decyzji, co było jedynym uchybieniem tego pełnomocnictwa, nie powinien pozbawiać Skarżącej prawa do sądu. Odrzucenie skargi w tym przypadku jawi się jako nadmierny rygoryzm procesowy.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.