Wyrok NSA z dnia 09 kwietnia 2026, sygn. II FZ 24/26

Na powyższe postanowienie Skarżący wniósł zażalenie. Wyjaśnił, że powinien być pouczony kiedy powinien dokonać uiszczenia wpisu i powinien być wezwany do jego uiszczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji trafnie powołał art. 220 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony wpis. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie do § 3, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt sprawy wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi Skarżący odebrał w dniu 27 maja 2025 r. Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania, nie uiścił wpisu od skargi w wyznaczonym siedmiodniowym terminie. Na poczet wpisu uiścił jedynie kwotę 100 zł, o zwrocie której postanowił WSA w Olsztynie postanowieniem z 13 stycznia 2026 r., orzekając jednocześnie o odrzuceniu skargi. Tym samym uzupełnienie braku fiskalnego w dniu 2 lutego 2026 r., poprzez dopłatę kwoty 400 zł (k.88), nastąpiło z uchybieniem terminu do uiszczenia opłaty wpisu od skargi i jest bezskuteczne. Ponadto argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu zażalenia nie odnosi się w istocie do zaskarżonego postanowienia, lecz do kwestii rozstrzygniętych już prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 października 2025 r., sygn. akt II FZ 72/25. W związku z powyższym stwierdzić należało, że zaskarżone postanowienie zostało wydane prawidłowo i nie narusza prawa.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.