Uzasadnienie
Postanowieniem z 16 marca 2026 r., I SA/Gl 112/26, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę R.K.(dalej: "skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 28 listopada 2025 r. w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2023 r. Powodem odrzucenia skargi było nieusunięcie w wyznaczonym terminie jej braków formalnych w postaci podania wartości przedmiotu zaskarżenia oraz podpisanie załącznika sporządzonego w formie dokumentu elektronicznego zawierającego skargę.
Na powyższe postanowienie, pismem z 29 marca 2026 r. skarżący złożył zażalenie, wnosząc w nim o uchylenie postanowienia o odrzuceniu skargi i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach do dalszego procedowania i nadania biegu skardze.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Wyjątek od zasady pozostawienia pisma bez rozpoznania przewidziano w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wedle którego sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Brakiem formalnym pisma jest m.in. brak podpisu strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika pisma (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). W odniesieniu do tego ostatniego wymogu formalnego ustawodawca w przepisie art. 46 § 2a p.p.s.a. zamieścił odrębną regulację dotyczącą przypadków, gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego. Wówczas powinno ono ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Co więcej, w przepisie art. 46 § 2b p.p.s.a ustawodawca doprecyzował, że zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Zasada ta została następnie potwierdzona w uchwale NSA z 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21. Uchwała ta, z mocy art. 269 § 1 p.p.s.a., ma ogólną moc wiążącą, co oznacza, że każdy skład sądu jest pośrednio związany wyrażonym w tej uchwale poglądem. Jeżeli skład nie podziela stanowiska zawartego w uchwale, może ponownie przedstawić to zagadnienie poszerzonemu składowi Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skład orzekający w tej sprawie nie ma wątpliwości co do stanowiska zawartego w powołanej uchwale, a tym samym obowiązany jest uwzględnić pogląd wyrażony w jej sentencji.