Wyrok NSA z dnia 25 czerwca 2026, sygn. II FZ 37/26

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W wyniku wstępnego badania wniesionego przez J. R. zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ono wszystkich wymagań formalnych.

Zażalenie zostało bowiem podpisane przez R. R., jednak z pełnomocnictwa, które znajduje się w aktach sądowych (k. 4), nie wynika, aby pełnomocnik był umocowany do reprezentowania Strony przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w niniejszej sprawie. Przedłożone pełnomocnictwo dotyczy bowiem postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu, a zatem postępowania toczącego się w pierwszej instancji (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2026 r., III OPS 3/25).

Zażalenie obarczone jest zatem brakiem formalnym, uniemożliwiającym nadanie mu prawidłowego biegu. Brak ten może ulec konwalidacji w trybie określonym w art. 49 § 1 w zw. z art. 46 § 3 i art. 194 § 3 P.p.s.a. poprzez wezwanie pełnomocnika do złożenia oryginału pełnomocnictwa lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa obejmującego postępowanie w drugiej instancji.

Zauważenia również wymaga, że odpis zażalenia wniesionego w niniejszym postępowaniu nie został doręczony stronie postępowania, tj. Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w Opolu, co również wymaga uzupełnienia.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił zwrócić wskazane powyżej zażalenie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu celem uzupełnienia dostrzeżonych braków.