Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 30 października 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 292/24, w sprawie ze skargi R. Z. (dalej: Skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 12 stycznia 2024 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2018 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazał, że Skarżący nie wykazał, że istotnie zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania decyzji. Na poparcie złożonego wniosku strona przedstawiła zeznania o wysokości dochodów uzyskiwanych w latach 2021 oraz 2022. Niemniej jednak, zdaniem Sądu, wynikające z tych dokumentów informacje nie miały charakteru wyczerpującego w tym sensie, że niemożliwym jest w oparciu o nie dokonanie pełnej oceny tego, czy wykonanie decyzji może mieć rzeczywisty, negatywny wpływ na sytuację majątkową i rodzinną podatnika. Wnioskujący nie podał żadnych informacji o tym, czy dysponuje jakimikolwiek oszczędnościami, a w szczególności nie wskazał, jaki jest stan środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych. We wniosku podano jedynie, że organy podatkowe dokonały zajęcia rachunków bankowych związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą co nie jest jednak równoznaczne z tym, że strona nie dysponuje środkami pieniężnymi na prywatnych (nie firmowych) kontach. W takiej sytuacji nie można jednoznacznie stwierdzić, że z uwagi na ich brak, strona rzeczywiście nie ma możliwości uiszczenia orzeczonego decyzją podatku. Skarżący nie przedstawił również żadnych informacji o posiadanym majątku w tym nieruchomościach, nie wskazał jak kształtują się przychody innych członków rodziny pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym oraz tego, jakie są miesięczne wydatki, które wnioskodawca jest zobowiązany ponosić.
Pełnomocnik Skarżącego zaskarżył powyższe postanowienie w całości i zarzucił mu naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, mimo że w przypadku wykonania tej decyzji skarżącemu grożą trudne do odwrócenia skutki i znaczne szkody, których następstwa przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bowiem skarżący utraci płynność finansową; uznanie, iż skarżący nie udowodnił, w przypadku gdy wystarczającym jest uprawdopodobnienie, istnienia okoliczności wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.