Wyrok NSA z dnia 23 lipca 2025, sygn. II FZ 51/25

Na mocy Zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 13 czerwca 2025 r. pismo strony z 9 czerwca 2025 r. potraktowano jako zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 3 czerwca 2025 r. i ponownie poinformowano skarżącą, że postanowienie NSA z 15 kwietnia 2025 r., sygn. akt II FZ 28/25 jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu, a przekazane zostało przez NSA jedynie w ślad za aktami zwróconymi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, nie zaś do jego rozpoznania przez WSA, które nie ma kompetencji do rozpoznawania orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega oddaleniu.

Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w sprawie bezspornym jest, że zarządzenie z 12 maja 2025 r., zawierające wezwanie do wykonania, w terminie 7 dni, prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 5 lutego 2025 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 310 zł, doręczono skarżącej 14 maja 2025 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o skutkach niezastosowania się do niego. Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku fiskalnego upływał 21 maja 2025 r. Z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim wynika, że pomimo wezwania, wpis sądowy od skargi nie został uiszczony.

Skoro zatem skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi i obowiązku tego nie dopełniła, będąc jednocześnie poinformowana, jakie skutki wynikają z niedopełnienia tego obowiązku, to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim obowiązany był skargę tę odrzucić. Okoliczność, że skarżącej nie zostało przyznane prawo pomocy, oznacza, że ciążył na niej obowiązek uiszczenia wpisu od skargi, a uchybienie temu obowiązkowi musiało skutkować odrzuceniem tej skargi.

Mając na względzie twierdzenia zawarte w treści pisma strony z 9 czerwca 2025 r., Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadne poinformowanie skarżącej, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim prawidłowo wskazał, że pismo z 13 maja 2025 r., w którym skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia NSA z 15 kwietnia 2025 r. o sygn. akt II FZ 28/25, zostało przekazane do WSA w Gorzowie Wielkopolskim jedynie w ślad za aktami zwróconymi do tego sądu po wydaniu przez NSA tego postanowienia. To rozstrzygnięcie Naczelnego Sądu Administracyjnego było ostateczne i nie podlegało zaskarżeniu, a wojewódzki sąd administracyjny, jako sąd pierwszej instancji, nie ma kompetencji do badania prawidłowości orzeczeń wydanych przez NSA. Przekazanie tego pisma miało na celu wyłącznie dołączenie go do akt sprawy, które to akta po rozpoznaniu zażalenia przez NSA – zgodnie z obowiązującymi przepisami – zostały zwrócone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim.

Ze względu na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.