Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 maja 2025 r., sygn. akt I SA/Gd 235/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek W. W. o wyłączenie sędziego NSA Małgorzaty Gorzeń od orzekania w sprawie ze skargi W. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osiągniętego dochodu w 2010 r. z odpłatnego zbycia nieruchomości
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że piśmie z 27 kwietnia 2025 r. Skarżący wniósł o wyłączenie od orzekania w tej sprawie Sędziego NSA Małgorzaty Gorzeń, który został umotywowany tym, że Sędzia "biorąc udział w rozprawie, w jego innych sprawach dominowała nad jej przebiegiem pomimo tego, że nie była Przewodniczącą. Szeptem wydawała polecenia Przewodniczącej celem przerwania wypowiedzi Skarżącemu i jego Pełnomocnikowi, a także wpłynęła na odmowę złożenia do akt pozwu, który miał znaczenie dla sprawy. Działania te w ocenie Skarżącego są sprzeczne z art. 2 i art. 64 Konstytucji i podważają zaufanie do Państwa. Sędzia jest nieobiektywna i działa arbitralne bez cech empatii."
Sąd pierwszej instancji uznał, że argumentacja przytoczona we wniosku o wyłączenie nie potwierdza istnienia po stronie wskazanego Sędziego okoliczności mogących budzić uzasadnione wątpliwości, co do bezstronności w tej sprawie i w rozumieniu art. 18 oraz art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej zwana: "P.p.s.a."), która uzasadniałaby zastosowanie instytucji wyłączenia sędziego. Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 22 § 1 i 2 P.p.s.a. nie uwzględnił wniosku strony.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący zaskarżyła je w całości, zarzucając mu naruszenie:
- art. 19 P.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że w sprawie nie zachodzi okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego, mimo że z okoliczności przedstawionych przez Skarżącego we wniosku wynika istnienie obiektywnie uzasadnionych podstaw do takiego wyłączenia;
- art. 22 § 1 P.p.s.a. przez jego niezastosowanie, mimo iż wniosek Skarżącego o wyłączenie sędziego został należycie umotywowany i oparty na okolicznościach mogących wpływać na ocenę bezstronności sędziego.
Strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości; wyłączenie sędziego Małgorzaty Gorzeń od rozpoznawania niniejszej sprawy i o przyznanie kosztów nieodpłatnej pomocy prawnej świadczonej z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 19 P.p.s.a., wyłączenie sędziego na wniosek strony następuje wówczas, gdy zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego. Przepis ten łącznie z art. 18 § 1-3 P.p.s.a. ustanawia instytucję wyłączenia sędziego, będącą gwarancją procesową zasady obiektywizmu i bezstronności, a więc gwarancją tego, że rozstrzygnięcie w sprawie zawisłej przed sądem nie będzie determinowane przez osobiste zapatrywania, uprzedzenia lub interesy osoby wydającej rozstrzygnięcie. Stosownie zaś do treści art. 20 § 1 P.p.s.a., strona składająca wniosek o wyłączenie sędziego obowiązana jest wskazać i jednocześnie uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Na stronie spoczywa zatem obowiązek wskazania przyczyny wyłączenia oraz powołania okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie tej przyczyny. Przyczyny wyłączenia, które powinny zostać uprawdopodobnione we wniosku o wyłączenie sędziego, to wyłącznie przyczyny, na które wskazują art. 18 § 1-3 i art. 19 P.p.s.a. Oznacza to, że nie będzie chodzić o jakąkolwiek okoliczność, która zdaniem strony wyłącza sędziego od rozpoznawania jej sprawy, ale okoliczność przewidzianą ustawą – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.