Wyrok NSA z dnia 17 października 2025, sygn. II FZ 60/25

Z informacji Oddziału Finansowo - Budżetowego Sądu z dnia 28 maja 2025 r. wynika, że do dnia 27 maja 2025 r. wpis od skargi nie został uiszczony.

Sąd pierwszej instancji uznał, że prawidłowo Spółka została wezwana zarządzeniem z dnia 13 maja 2025 r. do wykonania, w terminie 7 dni, prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 7 marca 2025 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 12 000 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie Spółka odebrała 15 maja 2025 r., zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął z dniem 22 maja 2025 r. Jednakże pomimo wezwania, wpis sądowy od skargi nie został uiszczony, co potwierdza informacja uzyskana z Oddziału Finansowo-Budżetowego Sądu (k. 75 akt sądowych).

W zażaleniu Spółka zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 246 § 2 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym uznaniu, że Spółka posiada dostateczne środki na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. W uzasadnieniu Spółka przedstawiła argumenty dotyczące jej sytuacji finansowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega oddaleniu.

Na wstępie należy przypomnieć, że zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a., od środka zaskarżenia, jakim jest skarga, winien zostać uiszczony wpis, pod rygorem jej odrzucenia. Obowiązek ten ciążył na Spółce, jako wnoszącej skargę (art. 50 § 1 w związku z art. 214 § 1 P.p.s.a.). Spółka próbowała zwolnić się od powyższego obowiązku wszczynając postępowanie wpadkowe w przedmiocie prawa pomocy, wskutek czego ostatecznym postanowieniem z dnia 25 lutego 2025 r. sygn. akt I SPP/Go 72/24 Sąd utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 31 stycznia 2025 r. zwalniające Spółkę od wpisu od skargi w części przekraczającej 12 000 zł. Skoro zatem Spółka po rozpoznaniu jej wniosku o przyznanie prawa pomocy została wezwana do uiszczenia wpisu w kwocie 12 000 zł w określonym terminie, powiadomiona o skutkach prawnych ewentualnego niezastosowania się do wezwania, a wezwanie zostało jej prawidłowo doręczone, to w sytuacji nieuiszczenia tego wpisu w terminie Wojewódzki Sąd Administracyjny zobligowany był skargę tę odrzucić, co też uczynił.

Na marginesie należy jedynie zauważyć, że przedmiotem rozpoznawanego zażalenia jest postanowienie o odrzuceniu skargi, a nie kwestia przyznania prawa pomocy. Powyższe oznacza, że argumentacja Spółki odnosząca się do jej sytuacji finansowej nie mogła odnieść skutku w postaci uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.