Uzasadnienie
Postanowieniem z 12 czerwca 2025 r., sygn.. akt III SA/Wa 885/25, w sprawie ze skargi A.z siedzibą w A. (dalej: Spółka) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 24 stycznia 2025 r. w przedmiocie odmowy wypłaty oprocentowania nadpłaty zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") oddaliŁ wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pismem z dnia 5 marca 2025 r. Spółka, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie. Razem ze skargą strona wniosła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Pełnomocnik skarżącej wskazał, że niezłożenie skargi w terminie, tj. do dnia 3 marca 2025 r. wynika z powodu nagłej i ciężkiej niedyspozycji zdrowotnej pełnomocnika, spowodowanej nagłym i silny bólem kręgosłupa, który pojawił się po pochyleniu się po ciężki przedmiot w domu dnia 28 lutego 2025 r. Podkreślono, że bólowi towarzyszyła też wysoka gorączka. Pełnomocnik strony zaznaczył także, że od 28 lutego 2025 r. przyjmował silne środki przeciwbólowe, a jego mobilność była ograniczona, tj. do 4 marca 2025 r. nie opuszczał łóżka. Do wniosku dołączono 2 zaświadczenia lekarskie na formularzu ZUS ZLA z 4 marca 2025 r. oraz kartę wizyty prywatnej z 28 lutego 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyjaśnił, że zaskarżoną decyzję doręczono pełnomocnikowi skarżącej spółki 31 stycznia 2025 r., a trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi liczony z uwzględnieniem art. 83 p.p.s.a. upłynął 3 marca 2025 r. Skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wniesiono za pośrednictwem Dyrektora IAS dnia 5 marca 2025 r., a więc 2 dni po terminie do wniesienia skargi. W kontekście przedłożonych zwolnień Sąd meriti zauważył, że z wniosku strony wynika data, w której ustała przyczyna uchybienia terminowi, tj. 4 marca 2025 r. W związku z tym, że skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wniesiono już następnego dnia, dokonując przy tym czynności, na dokonanie której pełnomocnik skarżącej chce przywrócić termin, to Sąd uznał, że wniosek o przywrócenie terminu wniesiono w ustawowym terminie, jednakże nie uprawdopodobniono braku winy pełnomocnika skarżącej w jego niedochowaniu. Odnosząc się do przedkładanych przez pełnomocnika spółki zaświadczeń lekarskich oraz karty wizyty jako dowodów mających wykazać niemożność wniesienia przez niego skargi, wskazano, że w świetle przedstawionych okoliczności można przyjąć, że do 27 lutego 2025 r. po stronie pełnomocnika istniała możliwość sporządzenia i wniesienia skargi. Dodatkowo Sąd zwrócił uwagę, że z żadnych dokumentów nie wynika, aby skarżący nie był w stanie skontaktować się z inna osobą np. współpracownikiem w celu nadania sprawie wniesienia skargi właściwego biegu. Z karty wizyty z 28 lutego 2025 r. wynika jedynie, że skarżącemu zalecono oszczędzający tryb życia, ciepłe kąpiele, okłady oraz przyjmowanie lekarstw przeciw bólowych i przeciwzapalnych. Mając powyższe na uwadze Sąd a quo stwierdził, że strona skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika nie uwiarygodniła stosowną argumentacją swojej staranności oraz faktu, że przeszkoda uniemożliwiająca dokonanie czynności w terminie była od niej niezależna.