Jak stanowi art. 176 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna zawierać: 1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; 3) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany (§ 1). Poza tymi wymaganiami skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy (§ 2).
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżone postanowienie WSA w Warszawie narusza wskazane przepisy art. 178 w zw. z art. 176 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę nie ma wątpliwości co do zakresu zaskarżenia wyroku WSA w Warszawie. Zakres żądania skarżącej, zdaniem NSA, wynika jednoznacznie z treści skargi kasacyjnej i zawartych w nich wniosków wbrew twierdzeniom WSA, nie wymaga wykładni.
Nie ulega wątpliwości, że wymaganiem formalnym skargi kasacyjnej o charakterze szczególnym jest sformułowanie wniosku co do rozstrzygnięcia, obejmującego wskazanie formy i sposobu obalenia zaskarżonego orzeczenia. Podkreślić jednak należy, że Naczelny Sąd Administracyjny nie jest związany wnioskami skarżącego co do formy i sposobu obalenia zaskarżonego orzeczenia. Chociaż skarga kasacyjna wniesiona w rozpoznawanej sprawie nie precyzuje zakresu żądanego uchylenia, niemniej w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęty jest pogląd, że jeżeli skarżący wnosi o uchylenie orzeczenia nie ograniczając zakresu uchylenia, przyjmuje się, że przedmiotem zaskarżenia jest całe orzeczenie (por. wyrok NSA z 8 września 2004 r., FSK 409/04; postanowienie NSA z 16 stycznia 2006 r., I FZ 655/05; wyrok NSA z 20 marca 2008 r., II FSK 165/07; wyrok NSA z 6 stycznia 2009 r., II FSK 1378/07; wyrok NSA z 11 stycznia 2011 r., II FSK 1624/09; wyrok NSA z 24 marca 2016 r., II OSK 1841/14; wyrok NSA z 8 maja 2021 r., III OSK 2224/21; wyrok NSA z 21 lipca 2023 r., I FSK 712/19; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Dauter Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata, wyd. II, LEX/el. 2021; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, R. Hauser, M. Wierzbowski wyd. 6, Warszawa 2019, str. 799).
W tym miejscu warto wskazać, że jak słusznie zauważył NSA w postanowieniu z 16 kwietnia 2019 r., I OZ 339/19 (zob. postanowienie NSA z 10 maja 2019 r., sygn. akt I OZ 400/19; 6 maja 2022 r., sygn. akt III FZ 147/22; 26 maja 2022 r., sygn. akt III FZ 150/22), nie można tracić z pola widzenia konstytucyjnego prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP), które – w powiązaniu z nakazem wykładni prokonstytucyjnej - prowadzi do odrzucenia wyników wykładni zbyt rygorystycznej, zamykającej stronie drogę do rozpoznania jej sprawy przez sąd przez nadmierny formalizm (wyrok NSA z 10 stycznia 2013 r., sygn. akt II OSK 1656/11). Koresponduje z tym także dorobek orzeczniczy Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, w świetle którego sądy muszą, stosując przepisy proceduralne, unikać zarówno nadmiaru formalizmu, który mógłby podważyć rzetelność postępowania, jak i nadmiernej elastyczności, która prowadziłaby do zniesienia wymogów proceduralnych ustanowionych przez prawo (wyrok ETPC z 11 października 2018 r. w sprawie Parol przeciwko Polsce, pkt 38 i przytoczone tam orzecznictwo). Skoro więc, jak wywiedziono powyżej, Naczelny Sąd Administracyjny nie dostrzega przeszkód w przyjęciu do rozpoznania skargi kasacyjnej z powodu sposobu sformułowania zakresu zaskarżenia (art. 176 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), to uznać należało, że odrzucenie skargi kasacyjnej na tej podstawie jest niezgodne z obowiązującym prawem. Słusznie pełnomocnik strony podnosi, że w skardze kasacyjnej wniesiono o "uchylenie zaskarżonej Interpretacji w całości na podstawie art. 188 PPSA po rozpoznaniu skargi, ewentualnie jeżeli Naczelny Sąd Administracyjny uzna, że istotna sprawy nie została dostatecznie wyjaśniona, wnoszę o uchylenie w całości skarżonego orzeczenia na podstawie art. 185 § 1 PPSA i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania" W konsekwencji brak było podstaw do stwierdzenia, że skarga kasacyjna nie zawiera w myśl art. 176 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oznaczonego zakresu zaskarżenia.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.