Postanowieniem z 1 lipca 2025 r., sygn. akt I SA/Rz 570/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę S. O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z 30 września 2024 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2023 r.
Na powyższe postanowienie pełnomocnik Skarżącej (mąż) wniósł zażalenie, w treści którego nie sformułował jednak zarzutów odnoszących się do zaskarżonego aktu, w tym nie wskazał przepisów, które jego zdaniem akt ten naruszał.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W rozpatrywanym zażaleniu (zatytułowanym "Wezwanie. Skarga") pełnomocnik sformułował zarzuty w sposób całkowicie niezrozumiały. Z treści zażalenia trudno wywieść, co jego autor miał na myśli. Pełnomocnik zarzucił przy tym naruszenie nieobowiązujących w porządku prawnym Rzeczypospolitej Polskiej aktów.
W tym stanie rzeczy stwierdzić można, że zażalenie nie zawiera zarzutów. Przechodząc natomiast do oceny zaskarżonego postanowienia, stwierdzić należy, że Sąd pierwszej instancji słusznie odrzucił skargę z powodu nieuiszczenia należnego wpisu od skargi. Skarżąca została wcześniej wezwana do uzupełnienia braków fiskalnych skargi w trybie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej "p.p.s.a."). Strona nie uzupełniła braków w terminie, w związku z czym skarga podlegała odrzuceniu, zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu postanowienia Sąd przedstawił przy tym argumentację, którą Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za prawidłową i kompletną.
W tych okolicznościach Sąd stwierdza, że zażalenie strony skarżącej jest bezzasadne, a zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Mając powyższe na uwadze, stosownie do treści art. 184 w zw. z 197 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 198 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.