Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 22 lipca 2026 r., sygn. akt I SA/Lu 226/26, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w sprawie ze skargi Z.M. (dalej: Skarżący, Strona) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie (dalej: organ) z dnia 26 marca 2026 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r. wezwał Skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za odpis orzeczeń z uzasadnieniem w sprawach I SA/Lu 225-233/26 w terminie 7 dni, pod rygorem egzekucji.
Pismem z dnia 9 sierpnia 2026 r. na powyższe zarządzenie Skarżący złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym zażądał:
1. korekty żądanych przez WSA w Lublinie opłat wpisowych z 1800 zł na 200 zł oraz opłat kancelaryjnych z 900 zł na 100 zł, albowiem zarówno DIAS w Lublinie (na podstawie art. 166 O.p. w zw. z art. 62 k.p.a.), jak i WSA w Lublinie (na podstawie art. 111 p.p.s.a.) połączyły faktycznie w/w sprawy do wspólnego rozpoznania jako jedną, ponieważ zarówno do DIAS w Lublinie, jak i do WSA w Lublinie Skarżący składał tylko 1 skargę/zażalenie, gdyż jest oczywistą oczywistością, że zarzuty wyłudzenia ode Skarżącego dla pozyskania osobistych korzyści materialnych przez lubelskie służby skarbowe nienależnych zobowiązań podatkowych z wolnego od podatku w Polsce niderlandzkiego Pracowniczego Programu Emerytalnego za lata 2013-2021 pozostają ze sobą w związku i mogły być objęte jedną skargą, a treść korespondencji DIAS w Lublinie i WSA w Lublinie jest 9-krotnie powielana metodą kopiuj/wklej dla każdego roku podatkowego, co stanowi, de facto, fikcyjne działanie dla multiplikacji kosztów, bez wykonywania rzeczywistej pracy analitycznej i merytorycznej oddzielnie, co ewidentnie narusza zasadę sprawiedliwości społecznej, urzeczywistnianą w art. 2 Konstytucji RP oraz sprawiedliwości podatkowej, wynikającej z mocy art. 121 Ordynacji podatkowej;