Wyrok NSA z dnia 19 listopada 2025, sygn. II FZ 94/25

W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżąca zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania - art. 58 § 1 pkt 3 i art. 86 P.p.s.a w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy przez niewłaściwe ich zastosowanie, albowiem bez swojej winy uchybiła terminowi do uiszczenia wpisu, oraz wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest bezpodstawne.

Przede wszystkim podkreślić należy, że powodem odrzucenia skargi przez Sąd pierwszej instancji było nieuiszczenie wpisu sądowego od przedmiotowej skargi oraz nieuzupełnienie braku formalnego skargi w zakreślonym przez Sąd pierwszej instancji terminie .

W rozpoznawanej sprawie zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I z dnia 20 sierpnia 2025 r., wzywające do uiszczenia wpisu od skargi oraz do usunięcia braku formalnego skargi i zawierające prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do niego, doręczono Skarżącej w dniu 26 sierpnia 2025 r. (k. 14 akt sądowych). Okoliczności doręczenia wezwań jak i niewykonania obowiązków z nich wynikających w wyznaczonym terminie nie są sporne. W konsekwencji słusznie Sąd pierwszej instancji zauważył, że w tym stanie sprawy nieuiszczenie wpisu od skargi w zakreślonym terminie ma ten skutek, że skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. ponieważ zgodnie z treścią przywołanej normy skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Natomiast nieuzupełnienie braku formalnego skargi (niepodanie numeru PESEL) w terminie zobowiązywało Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Odnosząc się do twierdzeń Skarżącej wiążącej brak wykonania wezwań w terminie z przedstawioną sytuacją zdrowotną należy stwierdzić, że sąd stosując art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. nie ma podstaw do badania czy brak uiszczenia wpisu lub niepodania numeru PESEL wynika z przyczyny niezawinionej przez stronę. Sąd może się zająć zagadnieniem badania zawinienia strony na innym etapie postępowania - w postępowaniu wpadkowym w przedmiocie przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Podsumowując, sąd, z uwagi na treść ww. przepisów stwierdziwszy bezskuteczny upływ terminu wskazanego w wezwaniu ma obowiązek odrzucić skargę i to niezależnie od ewentualnego braku zawinienia strony w niedokonaniu czynności. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa jednocześnie, że Skarżąca wniosła wniosek w przedmiocie przywrócenia terminu i zostanie on rozpoznany przez wojewódzki sąd administracyjny.

Konkludując, twierdzenia zawarte w zażaleniu nie mogły się przyczynić do podważenia oceny, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował normy wskazane w podstawie jego rozstrzygnięcia i orzekł o odrzuceniu skargi oraz zwrocie wpisu, co w konsekwencji prowadzi do oddalenia rozpoznawanego zażalenia.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.