Skarga na przewlekłość postępowania podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 i 2 u.s.p.p., skarga na przewlekłość postępowania powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a ponadto powinna zawierać żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy (ust. 2 pkt 1), a także przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie (ust. 2 pkt 2). Przepis art. 9 ust. 1 u.s.p.p. stanowi natomiast, że skargę niespełniającą wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków.
Złożona w tej sprawie skarga spełnia jedynie wymóg wyrażony w art. 6 ust. 2 pkt 1 u.s.p.p., tj. odnoszący się do żądania stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy. Skarga ta nie spełnia jednakże warunku określonego w art. 6 ust. 2 pkt 2 u.s.p.p. tj. przytoczenia okoliczności uzasadniających wskazane żądanie. Stwierdzenie odnoszące się do naruszenia prawa i postępowania Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie o podanej sygnaturze, nie może być uznane za spełniające wymóg określony w art. 6 ust. 2 pkt 2 u.s.p.p. W uzasadnieniu skargi należało wskazać, w czym Skarżący upatruje nieuzasadnioną zwłokę w rozpoznaniu swojej sprawy. Skarga powinna zawierać precyzyjnie opisane konkretne działania lub zaniechania sądu, które spowodowały opóźnienie. Powinna również wyraźnie wskazać okresy, w których sąd pozostawał w zwłoce i nie podejmował żadnych czynności, które były możliwe na określonym etapie. Skarżący nie dopełnił ustawowo określonego wymogu, formułując jedynie bardzo ogólne określenie okoliczności uzasadniających swoje żądanie. Lektura całego uzasadnienia wniesionego pisma nie pozwala na ustalenie, którego konkretnie okresu dotyczy stan rzekomej przewlekłości w sprawie III FPP 7/26. W istocie pismo to stanowi polemikę z postanowieniami sądu wydanymi w sprawie.
Z tego względu skarga podlega odrzuceniu, o czym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 9 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 2 pkt 2 u.s.p.p.
Jednocześnie należy pouczyć Skarżącego, że zgodnie z art. 14 ust. 3 u.s.p.p., w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2023 r., w razie odrzucenia skargi na podstawie art. 9 u,s.p.p., dalsze skargi tej samej strony dotyczące tego samego postępowania, które podlegałyby odrzuceniu na podstawie art. 9, pozostawia się w aktach sprawy bez żadnych dalszych czynności.