Uzasadnienie
1. Pismem z 18.11.2025 r. M. S. (dalej: skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na przewlekłość postępowania prowadzonego przed tym Sądem w sprawie o sygn. VIII SAB/Wa 98/25 w sprawie ze skargi skarżącego na bezczynność Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w przedmiocie zawiadomienia o sposobie załatwienia skarg dotyczących egzekucji świadczeń pieniężnych.
2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
2.1. Skarga na przewlekłość postępowania podlegała odrzuceniu. Wprowadzając instytucję skargi, o której mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z 17.06.2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. z 2023 r. poz. 1725 ze zm., dalej: u.s.p.p.), prawodawca sformułował przesłanki, jakie winna ona spełniać. Skarga ta powinna przede wszystkim czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego (art. 6 ust. 1 u.s.p.p.). W dalszej kolejności określone zostały kolejne wymogi, tj. żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy (art. 6 ust. 2 pkt 1 u.s.p.p.), a także przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie (art. 6 ust. 2 pkt 2 u.s.p.p.). Jeżeli skarga nie spełnienia ustawowo określonych warunków wskazanych w art. 6 ust. 2 u.s.p.p., Sąd zobligowany jest do jej odrzucenia bez wzywania do uzupełnienia braków, o czym stanowi art. 9 ust. 1 u.s.p.p.