Uzasadnienie
UZASADNEINIE
Wyrokiem z 2 kwietnia 2025 r. w sprawie o sygnaturze I SA/Gl 1542/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę skarżącej na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 17 października 2024 r., w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązań podatkowych.
Od powyższego wyroku skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika wywiodła skargę kasacyjną, w której wniosła o zawieszenie postępowania z uwagi na sprawę I SA/Gl 1488/24.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek o zawieszenie postępowania zasługuje na uwzględnienie.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, podnoszone przez skarżącą okoliczności uzasadniają zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że aby móc zastosować art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., między daną sprawą sądowoadministracyjną, a innym postępowaniem musi istnieć związek tego rodzaju, że wynik już toczącego się postępowania będzie miał charakter prejudycjalny dla sprawy, która ma być zawieszona. Rozstrzygnięcie w tej drugiej sprawie tylko wtedy będzie upoważniało do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, kiedy podjęte w niej rozstrzygnięcie będzie miało decydujące znaczenie dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej, która ma być zawieszona (postanowienia NSA: z 28 lutego 2012 r., I GZ 27/12; z 6 marca 2012 r., II OSK 304/12; wyrok NSA z 15 września 2017 r. I GSK 613/17). Związek między postępowaniami, o których mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., powinien być realny, rzeczywisty, faktyczny i bezpośredni (postanowienie NSA z 23 października 2008 r., II GZ 249/08). Dla sądu kwestią wstępną jest wyłącznie takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne do sformułowania wypowiedzi, czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem.