Uzasadnienie
Wyrokiem z 21 stycznia 2025 r., I SA/Po 268/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę S. w T. (dalej: skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z 29 lutego 2024 r. w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
Od ww. wyroku, 17 marca 2025 r. skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła skargę kasacyjną, w której wniosła o "wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji przez organ administracji do czasu rozpoznania sprawy przez właściwy miejscowo sąd administracyjny" (pkt 2 skargi kasacyjnej).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie przedstawionych okolicznościach, zobrazowanych przez zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy. Taka konkretyzacja jest obowiązkiem wnioskodawcy (por. postanowienia NSA: z 6 czerwca 2024 r., III FZ 234/24, z 26 listopada 2020 r., I GSK 1391/20, z 22 lipca 2015 r., II FZ 497/15).