Uzasadnienie
Wyrokiem z 30 sierpnia 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 603/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę L.K.N.F. sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: "Spółka", "Skarżąca"), na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 11 marca 2022 r., w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty podatku od nieruchomości za 2020 r.
Na powyższy wyrok Skarżąca wniosła skargę kasacyjną, wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie.
Postanowieniem z 2 września 2025 r., sygn. akt III FSK 1020/23, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 187 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako: "p.p.s.a.") przedstawił składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, tj.: czy sformułowanie ustawowe zawarte w art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1785 ze zm.), zgodnie z którym "zwalnia się od podatku od nieruchomości grunty, budynki i budowle wchodzące w skład infrastruktury kolejowej w rozumieniu przepisów o transporcie kolejowym, która: jest udostępniana przewoźnikom kolejowym", stanowi w stanie prawnym obowiązującym w latach 2017–2021 podstawę do objęcia zakresem tego zwolnienia cały obszar tych gruntów, czy też ich część, która została faktycznie zajęta pod infrastrukturę kolejową?