1.1. Wyrokiem z 27 lutego 2025 r., sygn. akt III FSK 1087/23, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną N. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlk. z dnia 21 grudnia 2022 r., sygn. akt I SA/Go 342/22 w sprawie ze skargi N. P. (dalej: "Skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 30 czerwca 2022 r., w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich.
1.2. Wnioskiem z 30 maja 2025 r. pełnomocnik skarżącej wniosła o uzupełnienie wyroku poprzez o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
2.1. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
2.2. Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Na podstawie § 2 tego przepisu wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z art. 193 p.p.s.a. powyższe regulacje znajdują odpowiednie zastosowanie również w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
2.3. Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że pełnomocnik skarżącej zachowała termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku, jednakże wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. Zasady przyznawania wynagrodzenia wyznaczonemu profesjonalnemu pełnomocnikowi zostały uregulowane w art. 250 p.p.s.a. Wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków (§ 1). Przy czym wniosek o przyznanie prawa pomocy oraz wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej składa się do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, co wprost wynika z art. 254 § 1 p.p.s.a.. Naczelny Sąd Administracyjny ww. wyroku nie orzekł o zwrocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pełnomocnikowi z urzędu, ponieważ wynagrodzenie należne pełnomocnikowi od Skarbu Państwa z tego tytułu przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach 258-261 p.p.s.a. Wniosek o przyznanie wynagrodzenia związanego z udziałem w sprawie pełnomocnika skarżącego ustanowionego w ramach prawa pomocy, zgodnie z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., podlega rozpoznaniu przez referendarza sądowego. W konsekwencji należy uznać, że pełnomocnik skarżącej kasacyjnej musi złożyć wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, a nie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
2.4. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 i 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.