Wyrok NSA z dnia 08 grudnia 2025, sygn. III FSK 112/24

Rozpoznając niniejszą sprawę, należy zwrócić uwagę, że uregulowana w art. 5a p.u.s.a. procedura badania bezstronności i niezawisłości ma zastosowanie do każdego sędziego bez względu na sposób i tryb jego powołania oraz bez względu na organy uczestniczące w tej procedurze, zaś sam sposób powołania sędziego nie determinuje i nie przesądza wyniku tego postępowania. Jakkolwiek art. 5a i nast. p.u.s.a. został wprowadzony do ustawy ustrojowej w następstwie uznania za sprzeczne z prawem unijnym rozwiązań przyjętych w ustawie nowelizującej, w ramach tego postępowania ocenie nie podlega już sama ustawowa procedura, w wyniku której dany sędzia uzyskał nominację. Można wyprowadzić wręcz wniosek, że powyższe nie stanowi nawet "punktu wyjścia" dla badania spełnienia przez danego sędziego wymogów niezawisłości i bezstronności. Okoliczność, że dany sędzia został powołany przy udziale Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej ustawą z 8 grudnia 2017 r., czy w oparciu o wcześniejsze regulacje prawne, jest irrelewantne dla przeprowadzenia wspomnianego testu i jego wyniku. Istotne są jedynie "okoliczności towarzyszące" temu powołaniu lub występujące po tym zdarzeniu, jak chociażby tytułem przykładu uzyskanie rekomendacji do objęcia stanowiska czy awansu w procedurze konkursowej bez względu na wyraźnie wyższe kwalifikacje i oceny innych kandydatów, pewnego rodzaju zależności od władzy wykonawczej bądź oceny publicznego zachowania powołanego sędziego.

Potwierdzeniem prezentowanego stanowiska są zarówno wywody prawne zawarte w uzasadnieniu uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 kwietnia 2023 r., I FPS 3/22, nawiązującej do argumentacji przedstawionej w uzasadnieniu uchwały połączonych Izb Sądu Najwyższego: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 23 stycznia 2020 r., sygn. akt BSA-I-4110-1/20, jak również dotychczasowe orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, chociażby wyrok TSUE z 4 września 2025 r., C-225/22, ECLI:EU:C:2025:649, pkt 50 wraz z powołanym w jego treści wyrokiem TSUE z 21 grudnia 2023 r., C-718/21, ECLI:UE:C:2023:1015, w którym Trybunał orzekł, że wadliwe powołanie nie prowadzi do uznania udziału sędziego w składzie orzekającym za naruszające prawo strony do niezawisłego, bezstronnego sądu ustanowionego ustawą w rozumieniu art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

W konsekwencji należy przyjąć, że sam tryb powołania nie może różnicować sędziów, a tym samym wywierać wpływu na kształt składu wylosowanego w myśl art. 5a § 10 p.u.s.a. "spośród całego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego". Kształtowanie tego składu na skutek żądań i wyłączeń zgłoszonych w oparciu o art. 19 p.p.s.a. tylko ze względu na sam sposób powołania tożsamy co do zasady z powołaniem sędziego, którego dotyczy wniosek, nie znajduje uzasadnienia. Trudno przyjąć, że wniosek z art. 5a p.u.s.a. dotyczący sędziego powołanego po 2018 r. winni rozpoznawać sędziowie powołani przed tym rokiem i odwrotnie, skoro sam tryb powołania nie determinuje wyniku przeprowadzonego testu bezstronności i niezawisłości. Powyższe potwierdza dotychczasowa praktyka orzecznicza, nieróżnicująca w Naczelnym Sądzie Administracyjnym składów wylosowanych do rozpoznawania wniosków zgłoszonych na podstawie art. 5a p.u.s.a w zależności od sposobu powołania.

Jak wielokrotnie zwracał uwagę Naczelny Sąd Administracyjny, nie do zaakceptowania byłaby interpretacja, jakoby sędzia powołany na wniosek KRS ukształtowanej na podstawie ustawy nowelizującej nie posiadał przymiotu bezstronności niezbędnego do orzekania w każdej sprawie dotyczącej statusu sędziego sądu administracyjnego. Nie stanowi wystarczających podstaw do uwzględnienia zgłoszonego żądania okoliczność obawy narażenia się na zarzut naruszenia art. 19 p.p.s.a. z uwagi na powołanie sędziego na wniosek tak ukształtowanej KRS, gdyż nie opiera się na okolicznościach związanych z indywidualną oceną zachowania sędziego lub jego związku ze stronami postępowania (por. postanowienia NSA: z 27 stycznia 2020 r., I OSK 1917/18; z 23 września 2022 r., III OZ 474/22; z 20 marca 2023 r., III FSK 2646/21 i III FSK 3128/21; z 10 maja 2023 r., I FSK 846/20). Przyjęcie, że sędzia powołany na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa w składzie wynikającym z art. 9a ustawy nowelizującej nie posiada przymiotu bezstronności niezbędnego do orzekania we wszelkich sprawach, które mogą skutkować zakwestionowaniem statusu prawnego lub bezstronności innych sędziów, byłoby równoznaczne z pominięciem wymogu odniesienia zagrożenia bezstronności i obiektywizmu orzekania do okoliczności konkretnej sprawy podlegającej rozpoznaniu przez sąd administracyjny.

Z zaprezentowanych względów żądanie sędziego NSA Rafała Stasikowskiego nie mogło zostać uwzględnione, toteż na podstawie art. 19 w zw. z art. 22 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.