Wyrok NSA z dnia 31 października 2025, sygn. III FSK 1145/25

Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu poprzez przedstawienie stosownych informacji i dokumentów spoczywa na wnioskodawcy (zob. post. NSA z 20 sierpnia 2018 r., Il FSK 1837/18; post. NSA z 6 kwietnia 2022 r., II GZ 76/22; opubl. CBOSA). Wynika to z użytego w art. 61 § 3 p.p.s.a. pojęcia: "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki", które każdorazowo wymagają konkretyzacji w świetle stanu faktycznego i prawnego danej sprawy.

W przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Skarżący wnosząc wniosek o wstrzymanie wykonania wraz ze skargą kasacyjną nie uzasadniła go, ani nie podniosła żadnych okoliczności, które pozwoliłyby sądowi na obiektywną ocenę, czy w rozpoznawanej sprawie faktycznie zachodzą przesłanki do zastosowania art. 61 § 3 p.p.s.a. Natomiast brak uzasadnienia wniosku lub jego nieodpowiednie uzasadnienie uniemożliwia jego merytoryczną ocenę i tym samym wniosek taki jako bezzasadny podlega oddaleniu. Skarżący nie poparł swojego wniosku jakimikolwiek dokumentem, który uprawdopodobniłby jego twierdzenie odnośnie do tego, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. We wniosku nie zawarto jakiejkolwiek argumentacji pozwalającej na poznanie sytuacji majątkowej i finansowej Strony.

Mając powyższe na uwadze w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak jest podstaw do zastosowania wobec Skarżącej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji. Sformułowany w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku, nie zasługuje na uwzględnienie.

Uwzględniając powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.