Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 7 lipca 2022 r., I SA/Go 192/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił w całości skargę A. sp. j. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z 18 marca 2022 r., wydaną w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych.
Skargę kasacyjną od wyroku sądu pierwszej instancji wniosła na podstawie art. 173 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skarżąca spółka.
Postanowieniem z 3 lutego 2025 r., III FSK 1234/22, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana: Dz. Urz. UE C 202 z 7 czerwca 2016 r., s. 47) skierować do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie prejudycjalne: Czy art. 9 dyrektywy Rady 2008/7/WE z dnia 12 lutego 2008 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (Dz. U. UE L 46 z 21 lutego 2008 r., s. 11), należy interpretować w ten sposób, że przyznając uprawnienie państwu członkowskiemu do nieuznawania za spółki kapitałowe podmiotów, prowadzących działalność skierowaną na zysk, o których mowa w art. 2 ust. 2 dyrektywy, takich jak spółka jawna, przyznaje on dowolność państwu członkowskiemu w zakresie opodatkowania podatkiem kapitałowym tych podmiotów? Jednocześnie Sąd, wskazując jako podstawę art. 124 § 1 pkt 5 p.p.s.a., zawiesił postępowanie w sprawie do czasu rozstrzygnięcia powyżej przedstawionego pytania prejudycjalnego.
2. Pismem z 21 października 2025 r. Prokurator Krajowy zgłosił się do udziału w sprawie na prawach strony oraz złożył wniosek o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziów NSA: Wojciecha Stachurskiego i Pawła Borszowskiego.
3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
3.1. Podstawę zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie stanowił art. 124 § 1 pkt 5 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie przedstawienia przez sąd w tym postępowaniu pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu albo Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zgodnie z art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a., sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania - od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie; sąd może jednak i przedtem, stosownie do okoliczności, podjąć dalsze postępowanie. W myśl zaś art. 127 § 3 p.p.s.a. podczas zawieszenia sąd nie podejmuje żadnych czynności z wyjątkiem tych, które mają na celu podjęcie postępowania albo wstrzymanie wykonania aktu. Czynności podejmowane przez strony, a nie dotyczące tych przedmiotów, wywołują skutki dopiero od dnia podjęcia postępowania.
3.2. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazany powyżej art. 127 § 3 p.p.s.a. nie daje podstaw do rozpoznania wniosku Prokuratora Krajowego o wyłączenie sędziów w trakcie zawieszonego postępowania sądowoadministracyjnego. Co do zasady bowiem, zawieszenie postępowania powoduje, że tok postępowania ulega wstrzymaniu. Dlatego też poza możliwością podejmowania przez sąd czynności, które mają służyć zakończeniu okresu zawieszenia, wyjątkowo dopuszczono prowadzenie przez sąd wpadkowego postępowania dotyczącego wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, o których stanowi art. 61 § 3–5 p.p.s.a. (por. komentarz do art. 127 M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz WKP 2024). Ponadto, jak wyjaśnił NSA w postanowieniu z 9 października 2009 r., I OPP 52/09 (OSP 2010/7–8, poz. 72), art. 127 § 3 p.p.s.a. nie stoi na przeszkodzie rozpoznaniu wniosku strony o przyznanie prawa pomocy. W orzeczeniu tym Sąd podkreślił, że podejmowanie czynności zmierzających do podjęcia zawieszonego postępowania dotyczy nie tylko sądu, ale i stron postępowania współdziałających z sądem, a zatem strona ma prawo do korzystania z pomocy profesjonalnego pełnomocnika przy takich czynnościach.