3.1. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny.
3.2. Zgodnie z art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Artykuł 61 § 3 p.p.s.a. nie pozostawia wątpliwości co do tego, że przepis ten odnosi się wyłącznie do aktów lub czynności organów administracji publicznej. Oznacza to, że nie może on stanowić podstawy wstrzymania wykonania wyroku, którego dotyczy skarga kasacyjna złożona w niniejszej sprawie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Brak jest również innych przepisów w ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również w ustawach szczególnych, które pozwalałyby na wstrzymanie wykonania nieprawomocnego wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadku wniesienia od tego wyroku skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przepisy przewidują jedynie możliwość wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego w przypadku wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 284 p.p.s.a.).
3.3 W świetle powyższego, skoro skarżący w skardze kasacyjnej wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku WSA w Gdańsku, wniosek ten należało odrzucić jako niedopuszczalny, o czym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a., w sentencji postanowienia.
sędzia NSA Stanisław Bogucki