Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 4 czerwca 2025 r., sygn. akt I SA/Gd 671/24, oddalił skargę P. P., (dalej: "Skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 5 lipca 2024 r. w przedmiocie opłaty targowej.
Skarżący, reprezentowany przez adwokata, wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku, w której zawarł wniosek o wydanie na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") stosownego postanowienia i wstrzymanie wykonania wyroku sądu I instancji z uwagi na znaczną szkodę, którą może ponieść Skarżący kasacyjnie w przypadku wcześniejszego wykonania rozstrzygnięć skarżonych w niniejszej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek Skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny.
Wskazać należy, że p.p.s.a. przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności organu administracji publicznej. Instytucja ta uregulowana została w art. 61 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Na mocy art. 193 p.p.s.a. przepis ten może być odpowiednio stosowany w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Z konstrukcji art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że możliwość udzielenia przez sąd ochrony tymczasowej polega jedynie na wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności objętych zakresem kontroli sądowoadministracyjnej, nie obejmując swym zakresem możliwości wstrzymania wykonania nieprawomocnego wyroku sądu pierwszej instancji. Przepisy przewidują jedynie możliwość wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego w przypadku wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 284 p.p.s.a.).
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazano bowiem, iż "Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczy jednak wyłącznie wstrzymania wykonania aktów bądź czynności wydanych w postępowaniu administracyjnym i będących przedmiotem kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego. Oznacza to, że nie może on stanowić podstawy wstrzymania wykonania wyroku, którego dotyczy skarga kasacyjna złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Brak jest również innych przepisów w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również w ustawach szczególnych, które pozwalałyby na wstrzymanie wykonania wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadku wniesienia od tego wyroku skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego" (zob. postanowienie NSA z 23 lipca 2024 r., sygn. akt III FSK 657/24).
Odnosząc powyższe uwagi do złożonego przez Skarżącego wniosku wyjaśnić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny nie został wyposażony w prawo wstrzymania wykonania zaskarżonego skargą kasacyjną orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Oznacza to, że nie ma podstawy prawnej do wstrzymania wykonania wyroku, którego dotyczy skarga kasacyjna złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a. oraz art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.