Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z 11 czerwca 2024 r. sygn. akt I SA/Wr 776/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił w całości skargę Zarządcy masy sanacyjnej P[...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. w restrukturyzacji na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z 25 lipca 2023 r., w przedmiocie zatwierdzenia w całości tymczasowego zajęcia ruchomości (wyrok wraz z uzasadnieniem dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł zarządca masy sanacyjnej ww. spółki z o.o. zaskarżając wyrok w całości.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie następujących przepisów postępowania:
1) art. 133 w związku z art. 141 § 4 w związku z art.134 § 1 w związku z art. 135 p.p.s.a. w związku z art. 134 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej jako k.p.a.) w związku z art. 144 k.p.a. w związku z art. 18 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (dalej: u.p.e.a.) poprzez akceptację braku dokonania wykładni art. 96o § 3 u.p.e.a. w związku z art. 141 k.p.a. mającym tutaj zastosowanie na mocy art. 18 u.p.e.a. w powiązaniu z art. 94zb ust. 4 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej oraz art. 96n § 1 u.p.e.a. przy poszanowaniu norm wyższego rzędu przede wszystkim w postaci art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz (w związku z art. 87 ust. 1 Konstytucji RP odczytywanym łącznie z art. 91 ust. 1 i 3 Konstytucji RP) art. 41 Karty Praw Podstawowych (dalej jako KPP) w związku z art. 51 ust. 1 KPP w zw. z art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej (poszanowanie godności ludzkiej; państwo prawa, poszanowanie praw człowieka) i art. 4 ust. 3 TUE (zasada lojalnej współpracy), a tym samym naruszenie również tychże norm poprzez przyjęcie, iż dopuszczalne jest niezapewnienie stronie postępowania skutecznego środka zaskarżenia poprzez umożliwienie jej zapoznanie się z dokumentem na podstawie którego wydano rozstrzygnięcie podlegające zaskarżeniu, podczas gdy w wyniku dokonania ww. wykładni nieuchronna jest konstatacja, że doręczenie postanowienia o zatwierdzeniu tymczasowego zajęcia ruchomości (ograniczenie prawa własności w rozumieniu art. 17 ust. 1 KPP) powinno następować z równoczesnym doręczeniem protokołu zajęcia, na podstawie przecież to którego wydano to postanowienie i znajomość treści którego umożliwia wniesienie skutecznego środka zaskarżenia,
2) art. 133 w związku z art. 141§ 4 p.p.s.a. w związku z art. 96n § 1 pkt 1 lit. a oraz art. 8 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a. w związku z art. 2 Konstytucji RP poprzez stwierdzenie, iż zobowiązanie na poczet którego zajęta została ruchomość jest wymagalne i istnieje w sytuacji, w której powstanie zaległości związane jest wyłącznie z działalnością dyskrecjonalną tego samego wierzyciela i tego samego organu egzekucyjnego (uniemożliwienie uiszczenia zaległości z zabezpieczonego rachunku bankowego), które odpowiedzialne są za postępowanie egzekucyjne, co za tym idzie egzekwowana w niniejszej sprawie zaległość powstała jedynie ze względu na wcześniejsze działania tych samych organów, bez jakiejkolwiek "winy" Spółki w tym zakresie, co sprawia, ze nie może ona ponosić konsekwencji takiego stanu rzeczy, ergo obowiązek nie istnieje a z pewnością nie jest wymagalny, a w konsekwencji;
3) naruszenie art. 151 w związku art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. przejawiające się oddaleniem skargi na rozstrzygnięcie, które nie odpowiadało prawu i zostało wydane z jego naruszeniem (a więc istniały przesłanki do uchylenia).
Mając na uwadze powyższe zarzuty naruszenia prawa strona skarżąca wniosła o: 1) przyjęcie niniejszej skargi kasacyjnej do wspólnego rozpoznania i odrębnego orzekania wraz ze skargą kasacyjną złożoną w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 914/23; 2) uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu; 3) przeprowadzenie rozprawy (również, z wykorzystaniem urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku); 4) zasądzenie od organu kosztów postępowania sądowego, wraz z kosztami zastępstwa świadczone go przez doradcę podatkowego, stosownie do norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ podatkowy wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie od strony skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Brak było podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej.
Z akt sprawy wynika, że nieopłacenie przez spółkę (w dalszym tekście: skarżący lub spółka) zobowiązania w podatku od towarów i usług za kwiecień 2023 r., wynikającego ze złożonej deklaracji VAT-7 w kwocie 97.910,00 zł (postępowaniem egzekucyjnym objęte były również koszty upomnienia - 16,00 zł i odsetki w wysokości 973,70 zł). W ramach wszczętego - w oparciu o tytuł wykonawczy z 16 czerwca 2023 r. - postępowania egzekucyjnego zawiadomiono spółkę o zajęciu jej wierzytelności w banku (zawiadomienie z 21 czerwca 2023 r., doręczone skarżącemu), jednakże bank, zawiadomieniem z 23 czerwca 2023 r., powiadomił o przeszkodzie w realizacji zajęcia z uwagi na brak środków na rachunku spółki. W dniu 26 czerwca 2023 r. został sporządzony Protokół Tymczasowego Zajęcia Ruchomości – kontener z ruchomościami spółki, pozostawiony pod dozorem celnym. Naczelnik Urzędu Skarbowego 28 czerwca 2023 r. wydał postanowienie o zatwierdzeniu w całości tymczasowego zajęcia ruchomości, na podstawie ww. protokołu z 26 czerwca 2023 r., znajdującego się w aktach sprawy w postaci cyfrowego odwzorowania.