Wniosek organu jest zasadny.
Jak stanowi art. 204 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez skarżącego – jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach (art. 205 § 2 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie Skarżąca ustanowiła adw. [...] swoim pełnomocnikiem do reprezentowania jej na rozprawie przed Sądem I instancji. To samo uczyniła przed terminem rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Zgodnie z § 14 ust.1 pkt 2 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2023 r., poz. 1964), w drugiej instancji za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługuje 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji przysługuje 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł.
W stanie faktycznym niniejszej sprawy bezsprzecznie Skarżąca na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym była reprezentowana przez tego samego adwokata co przed Sądem I instancji. Mając na uwadze powyższe należy uznać, iż prawidłowa wysokość zasądzonych kosztów zastępstwa procesowego powinna wynosić 50% z 5400 zł, czyli 2700 zł zamiast omyłkowo obliczonej wartości 4050 zł.
Na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. wskazany powyżej błąd rachunkowy, Naczelny Sąd Administracyjny potraktował jako oczywistą omyłkę rachunkową i postanowił jak w sentencji postanowienia.