Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 27 czerwca 2024 r., sygn. akt I SA/Po 35/24 oddalił skargę M. M. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu (dalej: DIAS, organ) z 30 października 2023 r., w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych.
Skargę kasacyjną od ww. wyroku wniósł pełnomocnik skarżącego, na podstawie art. 173 § 1, art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako p.p.s.a.), zaskarżając go w całości, zarzucając mu na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. naruszenie;
przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. poprzez niestwierdzenie przez WSA w Poznaniu naruszenia przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu przepisu art. 116 § 1 o.p. w ten sposób, że WSA w Poznaniu nie stwierdził, że organ błędnie uznał w świetle zgromadzonego materiału dowodowego oraz okoliczności sprawy, iż w niniejszej sprawie występują przesłanki do wydania decyzji o odpowiedzialności solidarnej M. M. wraz ze spółką A. [...] Sp. z o.o. za zaległości podatkowe z tytułu podatku CIT, podczas gdy:
z ustalonego stanu faktycznego jednoznacznie wynika, iż istnieje majątek spółki (wskazany przez M. M.), z którego organ może zaspokoić zaległości podatkowe,
nie stwierdzono bezskuteczności egzekucji z całego majątku spółki, a organ egzekucyjny nie wyczerpał wszelkich sposobów egzekucji;
przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 200 § 1 o.p. w zw. z art. 123 § 1 o.p., poprzez niestwierdzenie przez WSA w Poznaniu naruszenia przez organy obu instancji ww. przepisów i pozbawienie prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu i niewyznaczenie nowego terminu na wypowiedzenie się co do zebranego materiału dowodowego przed organem I instancji, mimo usprawiedliwionej nieobecności strony i braku możliwości zajęcia stanowiska w zakreślonym przez organ terminie, jak również poprzez uniemożliwienie skarżącemu wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań przed wydaniem decyzji przez organ I instancji, co doprowadziło do wydania decyzji przez organ I instancji bez wyjaśnienia wszelkich istotnych dla sprawy okoliczności, w tym m.in. bez ustalenia, że spółka A. [...] Sp. z o.o. posiada majątek, z którego organ mógłby zaspokoić przynajmniej część roszczeń;
przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie naruszenie art. 145 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) o.p. poprzez brak uchylenia decyzji organów obu instancji i stwierdzenia podstaw do umorzenia postępowania, a następnie nieumorzenie tegoż postępowania, mimo istnienia ku temu podstaw.
Na podstawie art. 176 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 188 p.p.s.a. ustawy wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi co do istoty, a następnie uchylenie decyzji organu II instancji oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności skarżącego za zaległości podatkowe, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej, zasądzenie od skarżącej na rzecz DIAS kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 174 p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na: naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (pkt 1) albo naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 2). Dopełnienie wymogu wskazania podstaw skargi kasacyjnej zakreślonych w powołanym przepisie art. 174 p.p.s.a. jest konieczne, ponieważ wyznacza granice skargi kasacyjnej, którymi jest związany Naczelny Sąd Administracyjny (art. 183 § 1 p.p.s.a.). Wyjątkiem są tu jedynie przesłanki nieważności postępowania, które Sąd bierze pod rozwagę z urzędu. Przed przystąpieniem do oceny zarzutów skargi kasacyjnej zbadano, czy nie zaistniała którakolwiek z przesłanek nieważności określonych w art. 183 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpiła żadna z przyczyn nieważności, wskazywana w przywoływanym unormowaniu.