Uzasadnienie
1. Wyrok sądu pierwszej instancji.
Wyrokiem z 26 czerwca 2024 r., I SA/Kr 708/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę T. K. (dalej: ,,Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 31 maja 2023 r., w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za styczeń-maj 2017 r.
Z uzasadnienia wyroku wynika, że zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie, po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Krakowie z 22 listopada 2022 r., orzekającej o odpowiedzialności Skarżącego jako byłego Prezesa Zarządu - solidarnie ze Spółką E. Sp. z o. o. (dalej: ,,Spółka"), za jej zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do maja 2017 r., uchylił ww. decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej odsetek za zwłokę, a w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że organy podatkowe wykazały tzw. pozytywne przesłanki zawarte w art. 116 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 z późn. zm.; dalej: "o.p."), wymagane do orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu. W okresie, w którym upłynął termin płatności wymienionych zobowiązań podatkowych, Skarżący pełnił funkcję Prezesa Zarządu Spółki. W tym zakresie sąd nie zgodził się ze Skarżącym, że uchwała Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki z 1 lutego 2016 r. o powołaniu Skarżącego na to stanowisko jest nieważna z tego powodu, że nie określono w niej okresu, na który Skarżący miałby być powołany na to stanowisko. Za niezasadny sąd uznał również zarzut dotyczący braku skutecznego doręczenia Spółce decyzji wymiarowej Naczelnika Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Krakowie z 10 września 2021 r. Wskazał, że decyzja ta została doręczona 28 września 2021 r. w trybie art. 151a § 1 w zw. z art. 150 § 4 o.p., tj. osobie fizycznej upoważnionej do reprezentowania adresata. Sąd podzielił stanowisko organów, że prowadzona wobec Spółki egzekucja dotycząca zaległości objętych zaskarżoną decyzją okazała się bezskuteczna. Zdaniem sądu, Skarżący nie wykazał natomiast przesłanek egzoneracyjnych, których wystąpienie mogłoby uwolnić go od obciążenia odpowiedzialnością za zaległość podatkową Spółki. Odnosząc się do zarzutów Skarżącego, że zobowiązanie podatkowe zostało określone w decyzji wymiarowej w czasie, gdy już nie był prezesem Spółki, sąd wskazał, że decyzja określająca podatek do zapłaty, w związku z wystawianiem tzw. "pustych faktur", nie ukształtowała nowego obowiązku podatkowego. Spółka była zobowiązana do zapłaty podatku w terminach wyznaczonych przez przepisy prawa. Sąd nie podzielił też argumentacji Skarżącego, że nie miał podstaw do złożenia wniosku o upadłość z uwagi na brak jakichkolwiek zaległości Spółki, czy też nieregulowania należności przez Spółkę, jak również nie wiedział i przy dochowaniu należytej staranności nie mógł się dowiedzieć o tym, że działalność Spółki miała stanowić jeden z elementów tzw. ,,karuzeli podatkowej". Sąd podkreślił, że pełnienie funkcji członka zarządu jest funkcją dobrowolną, wymagającą zgody osoby powołanej na to stanowisko. Pełniąc funkcję członka zarządu Spółki, osoba ta powinna na bieżąco znać jej sytuacją majątkową, a jeśli występowały w tym zakresie jakieś przeszkody lub wątpliwości - powinna zrezygnować z ww. funkcji, nie narażając się na odpowiedzialność z art. 116 o.p.
Wyrok wraz z uzasadnieniem, a także inne powoływane w dalszej części orzeczenia sądów administracyjnych, są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
2. Skarga kasacyjna.
Skargę kasacyjną od wyroku sądu pierwszej instancji złożył pełnomocnik Skarżącego. W ramach podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm. , dalej: "p.p.s.a."), zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:
1) naruszenie art. 134 § 1 p.p.s.a. oraz art. 141 § 4 p.p.s.a., poprzez naruszenie obowiązku dokonania oceny zgodności zaskarżonego aktu administracyjnego w pełnym zakresie, tj. brak wnikliwego i pełnego rozpoznania wszystkich zarzutów skargi oraz brak odniesienia się w ogóle w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku do podniesionych przez Skarżącego zarzutu naruszenia art. 122 w zw. z art. 180 § 1, art. 187 § 1 oraz art. 188 o.p., polegającego na nieprzeprowadzeniu dowodu z przesłuchania Skarżącego w charakterze strony, z opinii biegłego oraz załączonych dokumentów w postaci wydruków z rachunków bankowych Spółki oraz zdjęć towaru, jak również z zaświadczeń o niezaleganiu z podatkami oraz składkami na ubezpieczenie społeczne, w sytuacji gdy o przeprowadzenie tych dowodów wnioskował Skarżący, a okoliczności które miały zostać wykazane za ich pośrednictwem mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności w zakresie wykazania braku podstaw do ogłoszenia upadłości Spółki oraz ewentualnej winy Skarżącego w niezgłoszeniu wniosku o ogłoszenie upadłości Spółki;
2) naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 191 i 192 o.p., polegające na uznaniu, że organy podatkowe w sposób kompletny i rzetelny zgromadziły oraz oceniły materiał dowodowy, w sytuacji gdy odstąpiono od własnego zebrania i oceny dowodów w sprawie i oparto się wyłącznie na ocenie dowodów przeprowadzonej w decyzji Naczelnika Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Krakowie nr 358000-CKK3-4.4103.23.2021.22, w sytuacji gdy Skarżący nie był stroną postępowania przed Naczelnikiem Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Krakowie i nie mógł wypowiedzieć się w przedmiocie zgromadzonych w tym postępowaniu dowodów, a przedstawiane przez niego argumenty przeczą ustaleniom poczynionym w tym postępowaniu, tak co do występowania podstaw do ogłoszenia upadłości Spółki oraz ewentualnej winy Skarżącego w niezgłoszeniu wniosku o ogłoszenie upadłości Spółki.