Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.
3. Zgodnie z art. 276 p.p.s.a. do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, przy czym, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175 p.p.s.a. W konsekwencji w postępowaniu wznowieniowym pozostającym we właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego obowiązuje przymus adwokacko-radcowski na sporządzenie skargi o wznowienie postępowania (z uwzględnieniem sytuacji określonych w art. 175 § 3 i z wyjątkami określonymi w art. 175 § 2 p.p.s.a.).
Odpowiednie stosowanie art. 175 p.p.s.a. w postępowaniu wznowieniowym pozostającym we właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, oznacza nie tylko istnienie obowiązku sporządzenia skargi o wznowienie postępowania przez podmioty wymienione w art. 175 § 1 i 3 p.p.s.a., ale jednocześnie powoduje odrzucenie skargi wznowieniowej sporządzonej osobiście przez skarżącego niekorzystającego z wyłączenia, o którym stanowi art. 175 § 2 p.p.s.a. lub przez pełnomocnika niebędącego adwokatem lub radcą prawnym.
W rozpoznawanej sprawie skarżący, nie spełniając wymagań, o których mowa w art. 175 § 2 p.p.s.a., sporządził osobiście skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ten brak skargi wznowieniowej jest brakiem nieusuwalnym, co w konsekwencji powoduje jej odrzucenie.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 175 § 1 i art. 276 p.p.s.a.