Wyrok NSA z dnia 14 maja 2025, sygn. III FSK 1444/24

W odpowiedzi na skargę kasacyjną, pełnomocnik Agencji wniósł o jej oddalenie w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a z urzędu biorąc pod rozwagę nieważność postępowania (art. 183 § 1 p.p.s.a.), nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzą przesłanki nieważności postępowania, o których mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a., a zarzuty skargi kasacyjnej są niezasadne.

Istota powstałego w tej sprawie sporu, odzwierciedlona treścią zarzutów kasacyjnych, dotyczy tego, czy organy podatkowe zasadnie odmówiły Agencji oprocentowania nadpłaty podatku od nieruchomości za 2015 r. Należy przy tym zaznaczyć, że w skardze kasacyjnej niekwestionowane są ustalenia stanu faktycznego, które sąd pierwszej instancji przyjął za podstawę wyrokowania. Wynika z nich, że decyzją z 30 listopada 2020 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy Wisznia Mała z 19 sierpnia 2020 r., którą określono wobec Agencji podatek od nieruchomości za 2015 r. w kwocie wyższej niż zadeklarowana. Wyrokiem z 2 marca 2022 r., I SA/Wr 239/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił wymienioną decyzję SKO we Wrocławiu z 30 listopada 2020 r. W konsekwencji tego wyroku organ odwoławczy decyzją z 20 września 2022 r. uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji z 19 sierpnia 2020 r. i przekazał temu organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia. W dalszej kolejności organ pierwszej instancji zwrócił Agencji nadpłatę w podatku od nieruchomości za 2015 r. w kwocie uiszczonej przez nią na podstawie decyzji z 19 sierpnia 2020 r., a następnie decyzją z 26 stycznia 2023 r. umorzył postępowanie podatkowe w sprawie wymiaru tego podatku.

W tych okolicznościach faktycznych sporne między stronami stało się to, czy Spółce przysługuje prawo do oprocentowania nadpłaty od dnia jej powstania, w związku z przyczynieniem się organu podatkowego do powstania przesłanki zmiany lub uchylenia decyzji wymierzającej podatek (art. 78 § 3 pkt 1 o.p.).

W tym zakresie sąd pierwszej instancji słusznie zauważył, że w uzasadnieniu wyroku WSA we Wrocławiu z 2 marca 2022 r., I SA/Wr 239/21, wskazano na dwie zasadnicze przyczyny uchylenia decyzji SKO z 30 listopada 2020 r. Pierwszą z nich był brak stanowiska organu odwoławczego w zakresie uznania za podatnika podatku od nieruchomości W. (połączonej następnie z A.) w okresie od stycznia do końca września 2015 r. Drugą była konieczność uzupełnienia materiału dowodowego w zakresie ustalenia rzeczywistego związku posiadanych przez Agencją gruntów i budynków z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą, w kontekście wytycznych zawartych w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 24 lutego 2021 r., SK 39/19. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu, uchylając decyzję Wójta Gminy Wisznia Mała z 19 sierpnia 2020 r., również wskazało na dwie wymienione przyczyny uchylenia tej decyzji.

W wydanych w tej sprawie decyzjach o odmowie zwrotu oprocentowania nadpłaty, zarówno Wójt Gminy Wisznia Mała, jak i Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu, poddali analizie tylko jedną przyczynę uchylenia decyzji wymierzającej podatek, tj. wskazanie przez Trybunał Konstytucyjny dodatkowych przesłanek, jakie należy zbadać w celu uznania przedmiotu opodatkowania znajdującego się w posiadaniu przedsiębiorcy za związany z prowadzeniem działalności gospodarczej na gruncie podatku od nieruchomości, w szczególności poprzez ustalenie rzeczywistego związku posiadanych przez przedsiębiorcę gruntów i budynków z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą.

Tej okoliczności nie kwestionuje autor skargi kasacyjnej. Twierdzi jednak, że wynikało to z powodów obiektywnych, a mianowicie tego, że wnioski wynikające z wyroku TK były bezpośrednią przyczyną uchylenia decyzji wymiarowej wobec Spółki, zaś "kwestia podmiotowości prawnopodatkowej Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, jako podatnika podatku od nieruchomości, nie budzi większych wątpliwości" (s. 7 uzasadnienia skargi kasacyjnej).

Twierdzenie to pozostaje jednak w sprzeczności zarówno z treścią wyroku WSA we Wrocławiu z 2 marca 2022 r., I SA/Wr 239/21, jak i wydanej w jego następstwie decyzji SKO we Wrocławiu z 22 września 2022 r., z których – o czym już wyżej wspominano – wynikają dwie przyczyny uchylenia decyzji wydanych w przedmiocie wymiaru podatku. Obie te przyczyny powinny zatem zostać poddane analizie w sprawie dotyczącej odmowy przyznania Spółce oprocentowania nadpłaty, w kontekście przesłanki, o której mowa w art. 78 § 3 pkt 1 o.p., tj. przyczynienia się organu podatkowego do powstania przesłanki zmiany lub uchylenia decyzji wymiarowej. Brak takiej analizy w pełni uzasadnia stwierdzenie sądu pierwszej instancji, że w rozpoznawanej sprawie doszło do naruszenia art. 187 § 1 o.p., poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego, a w konsekwencji także naruszenia art. 78 § 3 pkt 1 o.p. przez co najmniej przedwczesną odmowę zwrotu oprocentowania przedmiotowej nadpłaty. Wadliwości wydanych w tej sprawie decyzji nie może sanować analiza zawarta dopiero w skardze kasacyjnej.

W świetle tych uwag niezasadne są zarzuty dotyczące naruszenia art. 77 § 1 pkt 3 w związku z art. 78 § 3 pkt 1 o.p., a także art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 151 p.p.s.a.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej.

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2, art. 205 § 2, art. 207 § 2 i art. 209 p.p.s.a., a także § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz w zw. § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1935).

SNSA Jacek Pruszyński SNSA Stanisław Bogucki SNSA Wojciech Stachurski